Αντέχεις να γίνεις μη-απαραίτητος;

Best of internet

Ποιος είναι ο σκοπός του γονέα;

Ο «γονέας» είναι ένας ρόλος στη ζωή μας. Κάθε ρόλος έχει έναν σκοπό, που προσπαθεί να φέρει εις πέρας.

Ένας «σκοπός» είναι σαν ένας «στόχος», απλώς έχει μεγαλύτερη διάρκεια αντί να είναι μια και έξω. Είναι κάτι που πρέπει να πετυχαίνω κάθε μέρα ας πούμε.

Δεν είμαστε εδώ όμως για να συζητήσουμε το ρόλο του «γονέα», αλλά για να ανακαλύψουμε τι είναι αυτό που ολοκληρώνει το ρόλο και τον σκοπό του να είναι κανείς γονέας.

Η βοήθεια σκοπεύει στο να μην ακυρώσει την ανάγκη για βοήθεια

Βοηθάμε έναν άνθρωπο γιατί κάτι χρειάζεται. Οδηγούμε το άτομο στην κατάσταση που δεν χρειάζεται πλέον βοήθεια. Αυτός είναι ο σκοπός και η κατεύθυνση κάθε μορφής βοήθειας.

Δεν βοηθάμε κανέναν, αν συντηρήσουμε την ανάγκη του για βοήθεια ή αν τον οδηγήσουμε σε νέες καταστάσεις όπου θέλει και πάλι βοήθεια.

Ο ρόλος του γονέα είναι ένας ρόλος βοήθειας. Είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε τα παιδιά μας. Ως ρόλος-βοήθειας χαρακτηρίζεται από τον ίδιο σκοπό, όπως ήδη περιγράψαμε.

Σκοπός του γονέα είναι να βοηθήσει το παιδί του να έρθει σε μια κατάσταση που δε θα χρειάζεται πλέον τη βοήθεια του γονέα.

Πόσο καλά τα έχει πάει κανείς ως γονιός;

Ένα καλό κριτήριο είναι οι ακόλουθοι δείκτες:

  1. Κατά πόσο ένα παιδί μπορεί να ζει πλήρως λειτουργικά, χωρίς την βοήθεια των γονέων του.
  2. Κατά πόσο υγιείς και ισορροπημένες είναι οι σχέσεις τους (που να αντιστοιχούν πλέον σε δύο ισότιμα ενήλικα άτομα και όχι σε ένα άτομο που βοηθάει τον άλλον, ο οποίος υστερεί σε κάτι).

Εννοείται ότι πρέπει να υπολογίσουμε τις συνθήκες και τα ποιοτικά στοιχεία. Για παράδειγμα, αν ένα παιδί έχει μια μόνιμη παράλυση και χρειάζεται μόνιμα βοήθεια από τους γονείς του για τις ανάγκες του, δεν σημαίνει ότι ο γονιός δεν έχει κάνει σωστά (εκπληρώσει) το ρόλο του. Ούτε αν ένα παιδί έχει πολύ κακές σχέσεις με τους γονείς του και είναι οικονομικά και κοινωνικά αποκομμένος και ανεξάρτητος σημαίνει ότι οι γονείς έχουν ή όχι ολοκληρώσει τον ρόλο τους.

Τα μοντέλα εξάρτησης

Σε αρκετές οικογένειες βλέπουμε να δημιουργούνται μοντέλα εξάρτησης μεταξύ των παιδιών και των γονιών τους. Σε κάθε δεύτερο σπίτι που μπαίνουμε βρίσκουμε μια κοπέλα ή έναν άντρα πάνω από τα 30 να μένει ακόμα με τους γονείς του. Πολλές φορές δε είναι και πάνω από τα 40 ή ακόμα και τα 50!

Αυτό δεν είναι κάποια εξαίρεση που και που… είναι τεράστιος ο αριθμός αυτών των περιπτώσεων!

Το πιο δύσκολο σε όλη αυτή την κατάσταση, για όσους είμαστε γονείς, είναι να παρατηρήσουμε τον εαυτό μας.

Τί κάνουμε εμείς με τα παιδιά μας;

Καλύπτουμε τις δικές μας ψυχικές ανάγκες μέσα από τα παιδιά μας;

Κάνω το παιδί μου να είναι πιο ανεξάρτητο ή όχι;

Θέλω να έχω ανεξάρτητα παιδιά στα αλήθεια ή όχι;

Εύκολα το βλέπουμε σε κάποιον άλλον, αλλά πολύ δύσκολα στον εαυτό μας.

Και όταν λέω να το δούμε, δεν εννοώ μια στιγμή, αλλά να το αντιμετωπίσουμε πραγματικά και να κάνουμε κάτι για αυτό.

Η αγάπη

Θέλω πολλά να σας πω για την αγάπη, αλλά λίγα χωράνε σε μερικές γραμμές.

Να θυμάσαι ότι η αγάπη είναι στοργή, κατανόηση, σεβασμός, υποστήριξη και το να κάνεις/δίνεις αυτό που πραγματικά χρειάζεται ο άλλος.

Αυτό το τελευταίο μας οδηγεί στο να δώσουμε στα παιδιά μας, ότι χρειάζονται για να είναι αυτόνομα και να μπορούν να προχωράνε μόνα τους στη ζωή.

 

Νάσος Θεοδοσόπουλος

Master Life & Executive Coach

Πιστοποιημένος σύμβουλος σχέσεων 

Coaching για γονείς και εφήβους

 

Photo by Daiga Ellaby from Unsplash

Νάσος Θεοδοσόπουλος
Νάσος Θεοδοσόπουλος
Μπορείς να είσαι ευτυχισμένη!
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES