Ο Ηλίας Γκάρλας μάς μιλά για τους «12 άθλους του μπαμπά»

Guest Editors

Ο Ηλίας Γκάρλας κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό το δεύτερο βιβλίο του που ονομάζεται «Οι 12 άθλοι του μπαμπά και άλλες περιπέτειες». Πρόκειται για ένα παιδικό βιβλίο που ο συγγραφέας το δημιούργησε μαζί με την οικογένειά του και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κάκτος. Ο ίδιος εργάζεται ως creative director, όμως ήρθε η ώρα να μας συστηθεί ως…υπερήρωας που καταφέρνει να ολοκληρώσει 12 άθλους.

Ηλία, μίλησέ μας για το νέο σου παραμύθι «Οι 12 άθλοι του μπαμπά και άλλες περιπέτειες». Τι σε ενέπνευσε να το γράψεις;
Η έμπνευση είναι ένας επισκέπτης ο οποίος δικαιούται να έρχεται και χωρίς πρόσκληση. Εμάς βρήκε τις καρδιές μας ανοιχτές σε μια αμμουδιά το καλοκαίρι. Στις οικογενειακές διακοπές. Κάποιες  ζωγραφιές των παιδιών αυθόρμητα και σαν παιχνίδι μεταξύ μας, γέννησαν ιστορίες. Τότε το βιβλίο ξεπήδησε μεμιάς μπροστά μας και το ξεφυλλίσαμε με τη φαντασία μας. Είπαμε ναι θα το φτιάξουμε! Κι άλλες ιστορίες κι άλλες ζωγραφιές. Μικροί-μεγάλοι ανακατέψαμε ιδέες χωρίς να κρίνει ο ένας τον άλλον, με ελευθερία έκφρασης και ανεξαρτησία απόψεων. Στις σελίδες του φέρει ένα ατόφιο συναίσθημα ερχόμενο  κατευθείαν απ΄ τη χώρα της αθωότητας για να μας θυμίζει ότι: «το παιδί είναι ο πατέρας του ανθρώπου». Ήταν μια μαγική στιγμή για αρχή κι ένα μαγευτικό ταξίδι έως το τέλος.

Στην καθημερινότητά μας, ποιοι θα έλεγες πως είναι οι μεγαλύτεροι «άθλοι» των γονιών σήμερα;
Άθλος είναι να μάθουν στα παιδιά τους πως να συμπεριφέρονται σε μια καλή κοινωνία και άθλος είναι να βρουν μια τέτοια κοινωνία. Άθλος είναι η τηλεόραση να μην γίνει ο τρίτος γονιός. Άθλος είναι συνολικά το μεγάλωμα τους. Είναι ένα διαρκές παιχνίδι με όλα τα συναισθήματα. Με ένα παιδί είσαι γονιός, με 2 είσαι και διαιτητής, με 3 κάνεις τρίαθλο και πάει λέγοντας. Ένα παιχνίδι το οποίο είναι ευτυχία να καταλαβαίνουμε πώς παίζεται, στην ώρα του. Γιατί είναι αλήθεια ότι ένα παιδί μπαίνει στο σπίτι σου και κάνει τόσο θόρυβο για 20 χρόνια, ώστε δύσκολα το αντέχεις. Όμως, μετά φεύγει για 20 χρόνια και αφήνει το σπίτι τόσο σιωπηλό, που νομίζεις πως θα τρελαθείς. Γίνε τώρα μικρός, τόσος δα συμπαίκτης πριν αρχίσεις να αναρωτιέσαι πώς είναι δυνατόν τόσο γρήγορα το παιδί που φοβόταν το σκοτάδι να είναι πια ένας έφηβος που θέλει να μένει έξω όλη νύχτα. Και για όσους έχουν παιδιά ακόμη σε τρυφερή ηλικία προτείνω ένθερμα να τα κρατάτε από το χέρι σε κάθε ευκαιρία, γιατί πολύ γρήγορα θα έρθει ο καιρός που δεν θα σας αφήνουν να το κάνετε.

Το παραμύθι το έφτιαξες μαζί με την οικογένειά σου. Σίγουρα μία πολύ ενδιαφέρουσα και ιδιαίτερη εμπειρία. Μίλησέ μας γι αυτήν.
Το μεγαλύτερο κέρδος από αυτή την εμπειρία είναι ότι γονείς και παιδιά ήρθαμε πολύ κοντά. «Οι 12 άθλοι του μπαμπά» ως διαδικασία το λες και ταξίδι αναψυχής, κι εμένα προσωπικά θα μου θυμίζει πάντα το πρόσωπο της ευτυχίας. Ως βιβλίο είναι ένα καταφύγιο συναισθημάτων αλλά κι ένα σύμβολο ενότητας το οποίο θα υπάρχει για πάντα στις βιβλιοθήκες. Αλλά το πιο ενδιαφέρον και ιδιαίτερο είναι ότι για πρώτη φορά στα εκδοτικά δρώμενα -τουλάχιστον στην Ελλάδα- εμφανίστηκε ένα βιβλίο συν-δημιουργία γονιών και παιδιών. Και πολύ περισσότερο των παιδιών αφού υφολογικά το καθόρισαν μιας και όλη η εικονογράφηση, όλες οι ζωγραφιές, είναι δικές τους. Είχαν υπέροχες τρελές ιδέες τις οποίες ένας μεγάλος μπορεί να μην σκεφτότανε ποτέ ή να μην είχε την τόλμη να τις εφαρμόσει. Κάθε παιδί είναι καλλιτέχνης. Το θέμα είναι πως θα παραμείνει μεγαλώνοντας. Ανοίγει μια νέα κατηγορία ως ένα «χειροποίητο» βιβλίο φτιαγμένο από μικρούς και μεγάλους… για όλους. Ενθαρρύνω όλους τους γονείς να δημιουργούν μαζί με τα παιδιά τους με κάθε αφορμή. Είναι πλούτος. Οτιδήποτε κι αν είναι αυτό. Αρκεί να είναι παρόντες στη στιγμή. Οι εκδόσεις Κάκτος μας το έκαναν εύκολο διότι αγκάλιασαν την ιδέα από την πρώτη στιγμή.

Μετά το «Που είναι το σύνθημα Οέο;» και το «Οι 12 άθλοι του μπαμπά», τι άλλο να περιμένουμε από εσένα; Έχεις κάποια ιδέα στα σκαριά;
Να σας πω, πιστεύω ότι ο θεός δεν μπορεί να είναι πανταχού παρών γι΄ αυτό έπλασε τις μητέρες. Προς τιμήν της δικής μας μάνας-μητέρας-μαμάς Ρόης αλλά και αφιερωμένο σε κάθε μαμά του κόσμου, η φυσική συνέχεια νομίζω θα πρέπει να είναι ένα δεύτερο φανταστικό παραμύθι με τίτλο: «Οι 12 άθλοι της μαμάς και άλλες περιπέτειες». Ως ομάδα -αν πουν ναι τα παιδιά- η επόμενη πρόκληση είναι να εξελίξουμε αυτή την πρωτότυπη ιδέα για την οποία δεχθήκαμε τόση αγάπη και προσοχή από τον κόσμο και ο μπαμπάς να βρει το λογοτεχνικό του ταίρι.
Προσωπικά δεν έχω σταματήσει να γράφω ποτέ. Έχω ήδη έτοιμο το σίκουελ του πρώτου βιβλίου μου: «Που είναι το σύνθημα, οέο;» και ξεκίνησα πριν 420 μέρες να γράφω μια συλλογή διηγημάτων. Ξέρετε το πιο δύσκολο κομμάτι στη συγγραφή ενός έργου είναι να το τελειώσεις…

Αν έπρεπε να δώσεις μία μόνο συμβουλή στα παιδιά σου, ποια θα ήταν αυτή;
«Το νου σας ρεμάλια!». Αστειεύομαι. Το πιο σημαντικό πράγμα το οποίο μπορούν να μάθουν οι γονείς στα παιδιά τους είναι πως να τα βγάζουν πέρα χωρίς αυτούς. Ξέρετε χωρίς να θέλω να κάνω σπόιλερ το περιεχόμενο του βιβλίου, ο τελευταίος 12ος άθλος  πραγματεύεται ακριβώς αυτό, την πνευματική κληρονομιά του πατέρα στα παιδιά του.
Η κορύφωση αυτού του φανταστικού παραμυθιού ακουμπάει με έναν τρόπο στην Αριστοτελική κάθαρση.

Από την άλλη πλευρά, ποια ήταν η πιο χρήσιμη συμβουλή που σου έδωσε κάποιος σχετικά με την πατρότητα;
Είναι πολύ πιο εύκολο να γίνεις πατέρας από το να είσαι.

Πώς πέρασες τους δύο μήνες του lockdown με την οικογένειά σου;
Καταλαβαίνω ότι κάθε οικογένεια βίωσε τη δική της καραντίνα και έχει μια δική της ιστορία να διηγηθεί. Το σίγουρο είναι ότι όλοι είμασταν συνεπείς στο εθνικό ραντεβού στις 6 το απόγευμα για την ενημέρωση. Εμείς σαν οικογένεια: γονείς, παιδιά και η Maya το λαμπραντόρ, μπήκαμε σε survivor mode, δηλαδή λειτούργησε ένας αυτοματισμός προσαρμογής ο οποίος, ευχαριστώ γι΄ αυτό, μας συσπείρωσε και δημιούργησε μια καθημερινότητα τολμώ να πω πιο κανονική από την φερόμενη «κανονικότητα». Ναι μεν  εκτελούσαμε τις υποχρεώσεις μας: τηλεργασία και τηλεκπαίδευση αντίστοιχα αλλά ξαφνικά είχαμε κι ελεύθερο ποιοτικό χρόνο για να κάνουμε πράγματα μαζί. Μαγειρεύαμε, τρώγαμε, παίζαμε, βλέπαμε ταινίες, οπόταν από μένα είναι ναι, θετικό πρόσημο. Μάλλον το χρειαζόμασταν για να ξανασετάρουμε…το ψυχικό μας σύστημα.  

 

To βιβλίο θα το βρείτε εδώ 

Τατιάνα Τζινιώλη
Τατιάνα Τζινιώλη
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES

MORE EDITOR'S ARTICLES

Τι να κάνω όταν το παιδί ντρέπεται να διαβάσει στην τάξη

Τι να κάνω όταν το παιδί ντρέπεται να διαβάσει στην τάξη

Είσαι σίγουρη πως διαχειρίζεσαι σωστά τις φοβίες του παιδιού;

Είσαι σίγουρη πως διαχειρίζεσαι σωστά τις φοβίες του παιδιού;

 Το ένα πράγμα που πρέπει να κάνεις καθημερινά αν εργάζεσαι από το σπίτι

 Το ένα πράγμα που πρέπει να κάνεις καθημερινά αν εργάζεσαι από το σπίτι

«Το όνειρό μου ήταν να γίνω πατέρας», δηλώνει ο Matthew Mc Conaughey

«Το όνειρό μου ήταν να γίνω πατέρας», δηλώνει ο Matthew Mc Conaughey

Ο Πρίγκιπας Harry θέλει να δώσει στον Archie «την παιδική ηλικία που δεν είχε εκείνος»

Ο Πρίγκιπας Harry θέλει να δώσει στον Archie «την παιδική ηλικία που δεν είχε εκείνος»

Όσα θες να γνωρίζεις για την άσκηση μετά τον τοκετό

Όσα θες να γνωρίζεις για την άσκηση μετά τον τοκετό

Πώς να προετοιμάσεις τον σκύλο σου για τον ερχομό του μωρού

Πώς να προετοιμάσεις τον σκύλο σου για τον ερχομό του μωρού

4 τρόποι να βοηθήσεις το παιδί να ξεπεράσει τον φόβο του για τον γιατρό

4 τρόποι να βοηθήσεις το παιδί να ξεπεράσει τον φόβο του για τον γιατρό

5 τρόποι που ωφελεί το παιδί η κηπουρική

5 τρόποι που ωφελεί το παιδί η κηπουρική