Γιατί ερωτευόμαστε αυτούς που ερωτευόμαστε

MIND by ΑΜΑΛΙΑ

Διασκευασμένο από το βιβλίο του συγγραφέα Δημήτρη Φλαμούρη

«Ψυχο-λογικές Σχέσεις»

Βλέπεις τον Κώστα που είναι καλό παιδί και σε γουστάρει, αλλά εσύ δεν τρελαίνεσαι. Είναι και ο Ηλίας όμως, που είναι πιο μυστήριος και δε σου δίνει σημασία. Γι’ αυτόν η καρδιά σου χτυπάει δυνατά. Γιατί συμβαίνει αυτό; Αν σκεφθούμε λίγο την κλασσική συμβουλή «κάνε του τη δύσκολη (κάνε της τον δύσκολο) αν θέλεις να τον (την) κερδίσεις» κανονικά δε θα έπρεπε να είναι αποτελεσματική. Αυτό που υπονοεί είναι ότι μην του/της δίνεις αυτό που θέλει για να τον/την κάνεις να σε θέλει παραπάνω. Γιατί όμως το να μην μου δίνει κάποιος αυτό που θέλω να τον καταστεί πιο επιθυμητό στα μάτια μου;

Η θεωρία

Η εξήγηση σχετίζεται, κατά τη γνώμη μου, με τον τρόπο που μεγαλώνουμε και το πώς ερμηνεύουμε υποσυνείδητα μια σχέση αγάπης. Υπάρχουν πολλές θεωρίες από νευροβιολογικές μέχρι ψυχαναλυτικές για το τι ακριβώς συμβαίνει στα πρώτα αυτά χρόνια της ζωής μας. Στο θέμα των ανθρώπινων σχέσεων, η απλούστερη στο να γίνει κατανοητή είναι, πιστεύω, η θεωρία που περιγράφει η Alice Miller (“Οι φυλακές της παιδικής μας ηλικίας”). Η Miller υποστηρίζει ότι το παιδί ερμηνεύει την αρχική σχέση με τους γονείς του ως το πρότυπο για μια σχέση αγάπης. Με πολύ απλά λόγια ό,τι κάνει ο γονέας στο παιδί, όπως και να του φέρεται, αυτή η συμπεριφορά εγγράφεται στο παιδί ως αγάπη.

 

Αν για παράδειγμα ο γονέας χτυπάει το παιδί συχνά, το παιδί είναι πολύ πιθανό να ερμηνεύσει υποσυνείδητα ότι το να χτυπάει ή να το χτυπάνε είναι αγάπη. Αν ο γονέας του φωνάζει συχνά, το παιδί θα έχει μια εσωτερική οδηγία που λέει ότι το να φωνάζω στο σύντροφό μου ή να μου φωνάζει εκείνος/εκείνη, σημαίνει ότι τον αγαπώ/με αγαπάει. Αν ο γονέας το σέβεται και το υποστηρίζει, το παιδί θα έχει μια υποσυνείδητη οδηγία που θα λέει ότι το να υποστηρίζω και να σέβομαι το σύντροφο μου ή το να με σέβεται και να με υποστηρίζει ισοδυναμεί με αγάπη.

Κατά συνέπεια, όταν γίνει ενήλικας πια, όταν έρθει ο καιρός να δημιουργήσει τη δική του σχέση, θα μπει σε λειτουργία η ασυνείδητη οδηγία που του λέει πότε έχει βρει τον ιδανικό σύντροφο. Το κριτήριο θα είναι ο σύντροφος που του προκαλεί τα ίδια συναισθήματα με αυτά που είχε ζήσει όταν ήταν μικρό παιδί, αφού αυτά τα συναισθήματα είναι κωδικοποιημένα ως αγάπη / ενδιαφέρον / συναισθηματική εγγύτητα μέσα του. Ακόμα και αν ο συνειδητός νους (δηλαδή το ίδιο το άτομο) λέει πως αυτό που βιώνω δε μου αρέσει, η εσωτερική οδηγία, το βαθυθέλω, είναι πιο δυνατό και κυριαρχεί στη διαμόρφωση της επιλογής.

 

Πηγή: enallaktikidrasi.com

Αμαλία Κυπαρίσση
Αμαλία Κυπαρίσση
Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES