“Να θυμάστε ότι δεν μπορούν να ακυρώσουν την Άνοιξη”

Με αυτά τα λόγια συνόδευσε πριν λίγες ημέρες το νέο του έργο, που εκτίθεται στο Louisiana Museum of Modern Art, ο David Hockney. Μια συστάδα από κίτρινους νάρκισσους σε πράσινο λιβάδι με γκρι φόντο είναι το δικό του μήνυμα ελπίδας εν μέσω πανδημίας.

Φέτος η Άνοιξη θα σημάνει μια γενικότερη αναγέννηση μέσα σε διαφορετική συνθήκη. Η επόμενη ημέρα της κοινωνικής απομόνωσης θα μας βρει αλλιώς. Και θα είναι μια ανοιξιάτικη ημέρα, ηλιόλουστη.

Έως τότε #μένουμεσπίτι ελπίζοντας πως η πανδημία θα περάσει και θα αφήσει όσο το δυνατόν λιγότερα σημάδια. 

ΚΟΙΤΑ:

Δεν χρειάζεται να είσαι ποδοσφαιρόφιλος για να απολαύσεις αυτήν τη σειρά! Το English Game, μίνι σειρά 6 επεισοδίων, βλέπεται απνευστί. Από τον δημιουργό του ‘Downton Abbey’, Τζούλιαν Φέλοους, πρόκειται για μια μίνι σειρά που αναφέρεται στα πρώτα χρόνια του ποδοσφαίρου στη Μεγάλη Βρετανία. Πως το ποδόσφαιρο πέρασε από τους αριστοκράτες στην εργατική τάξη και έγινε το πιο δημοφιλές σπορ στον πλανήτη. Οι πρώτοι “επαγγελματίες” ποδοσφαιριστές, οι άνθρωποι που άλλαξαν το παιχνίδι για πάντα, οι ταξικές διαφορές στη Μεγάλη Βρετανία στα τέλη του 19ου αιώνα, ο βορράς εναντίον νότου, οι αριστοκράτες και οι εργάτες, οι ίντριγκες στην ποδοσφαιρική ομοσπονδία, τα πάθη… Αυτή η σειρά τα έχει όλα. Εξουσία, έρωτα, “καλούς”, “κακούς”. Με φόντο την Βρετανία λίγο πριν την εκπνοή του 19ου αιώνα και την έλευση του 20ου.

 

“Πρώτα σκότωσαν τον πατέρα μου” είναι μια παλαιότερη ταινια (2017) την οποία σκηνοθετεί η Αντζελίνα Τζολί ενώ υπογράφει μαζί με την συγγραφέα και ακτιβίστρια Λανγκ Ουνγκ και το σενάριο. Ηταινία βασίζεται στα απομνημονεύματα της Λανγκ Ουνγκ (το βιβλίο της κυκλοφόρησε το 2000) για τη γενοκτονία των Ερυθρών Χμερ στην Καμπότζη και τον θάνατο των γονιών και δύο από τα αδέλφια της. 

Για το τέλος άφησα μια παλιά αλλά σπαρακτική κωμωδία. Από αυτές που κλαις από τα γέλια. Πρόκειται για το διάσημο θεατρικό έργο του Laurent Baffie, “Τοκ Τοκ” που σπάει ταμεία σε όλον τον κόσμο αλλά και στην Ελλάδα. Έξι ασθενείς, οι οποίοι πάσχουν από Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή (ΤOC), έχουν ραντεβού με έναν διακεκριμένο, παγκοσμίου φήμης ψυχίατρο, που υπόσχεται να τους βοηθήσει, να γίνουν καλά. Όταν, όμως, φτάσουν στο ιατρείο του, εκείνος θα λείπει λόγω απρόοπτου γεγονότος και έτσι εκείνοι θα μείνουν όλοι μαζί στο σαλόνι του, να τον περιμένουν. Ετοιμαστείτε για πολύ γέλιο! Θα το βρείτε στο Netflix

Μπορείτε να κάνετε ένα ταξίδι στη λεωφόρο των αναμνήσεων σας μαζί με τα παιδιά βλεποντας κάτι παλιό αλλά ποιοτικό. “Μια φορά και έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος”

 

ΑΚΟΥ:

“Τώρα που είμαστε μόνοι στο σπίτι, αισθανόμαστε πιο μαζί από ποτέ”

Κάπως έτσι μας υποδέχεται αυτές τις ημέρες στον διαδικτυακό του κόσμο το MANCODE και μας δίνει την επιλογή μέσα από τη διαδικτυακή ραδιοφωνική συχνότητα του να ακούσουμε κοσμοπολίτικες μουσικές, ενδιαφέροντα χαλαρά ακούσματα. Μπορείτε να ακούσετε live ΕΔΩ

Το θέατρο Ολύμπια και ο Οργανισμός Πολιτισμού του Δήμου Αθηναίων σου δίνουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσεις τρεις οπερέτες: 

  • Τη βασίλισσα της οπερέτας, Η Εύθυμη Χήρα του Franz Lehár, μια ευχάριστη, ανάλαφρη παράσταση, με στιγμές γέλιου, παρεξηγήσεων και συγκίνησης, με βιεννέζικα βαλς, ανάλαφρη πρόζα, γλυκές, νοσταλγικές μελωδίες.
  • Τη γεμάτη κέφι και δροσιά, με ανελέητη σάτιρα και γοητευτική μουσική οπερέτα του Jacques Offenbach Η Ωραία Ελένη.
  • Την κωμική όπερα του Jacques Offenbach Ο Ορφέας στον Άδηη εμβληματικότερη ίσως της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, μια παρωδία-παραφθορά του αρχαίου μύθου του Ορφέα και της Ευρυδίκης.

Και τις τρείς μπορείς να τις παρακολουθήσεις εδώ: https://www.youtube.com/user/OpanAthens/videos

 

ΝΟΙΩΣΕ:

Το Ρυθμό! Κάθε απόγευμα ο χορογράφος Ryan Heffington σε βάζει στο ρυθμό με ανεξάντλητο κέφι. Γυμνάζεσαι, εκτονώνεσαι, περνάς καλά. Εγώ τουλάχιστον κάθε απόγευμα στις 19:00 και για μια ώρα ιδρώνω και διασκεδάζω! Θα τον βρείτε live κάθε απόγευμα σε αυτό το προφίλ στο instagram: https://www.instagram.com/ryan.heffington/?hl=en

Νοιώσε τις λέξεις να σε συνεπαίρνουν μέσα από δύο βιβλία και ένα ακόμη που μπορεί να γίνει οδηγός της διάθεσης σας:

  • Της Μοναξιάς Διπρόσωποι Μονόλογοι, της Κατερίνας Αγγελάκη Ρουκ (εκδόσεις Καστανιώτη): μικρό, γεμάτο εικόνες και συναισθήματα. “Τον χρόνο, αυτό το γλυκοξινο πορτοκάλι, για πόσο καιρό θα το στύβω ακόμη; Όχι μονο γιατί κάθε σταγόνα του είναι ζωή – όσο δηλητήριο και εάν περιέχει – αλλά γιατί έχω μάθει… Τι έχω μάθει; Να λικνίζομαι στην κάθε στιγμή, να νιώθω την ανάσα του χρόνου στο πετσί μου, να τον σέβομαι… να προσκυνώ την παντοδυναμία του και να αισθάνομαι αμαρτωλή όταν δεν τον εκμεταλλεύομαι”
  • Συλλαβίζοντας το Καλοκαίρι, του Δημήτρη Στεφανάκη (εκδόσεις Ψυχογιός). Ο Αλμπερ Καμύ επιστρέφει στην εποχή μας, στο διονυσιακό περιβάλλον της Μυκόνου και προσπαθεί να συμφιλιώσει τις αναμνήσεις της προηγούμενης ζωής με ένα παρόν που δεν τον αφορά. Ένα μυθιστόρημα για το ελληνικό καλοκαίρι που όλοι αυτόν τον καιρό περιμένουμε με λαχτάρα, μια ιστορία για την αιώνια εφηβεία και τη νιότη που δεν άγγιξε ο χρόνος.
  • Τώρα που καθόμαστε στο σπίτι κάνουμε ξεκαθαρίσματα και αλλαζουμε γενικώς… οι ίδιοι αλλά και το περιβάλλον γύρω μας. Ένα ενδιαφέρον ανάγνωσμα είναι “Το Μικρό Βιβλίο των Χρωμάτων” της Karen Hallen από τις εκδόσεις Διόπτρα. Τα χρώματα που επιλέγουμε κάτι λένε για εμάς. Κάθε χρώμα έχει τη δική του ιστορία και επηρρεάζει διαφορετικά τη διάθεση μας. Και τα χρώματα είναι μια γλώσσα προσβάσιμη σε όλους, μια γλώσσα που μιλάμε όλοι. 

 

 

Αμαλία Κυπαρίσση
Αμαλία Κυπαρίσση
Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES