37η Εβδομάδα Κύησης

Ημέρα Πέμπτη (περίπου 19:00 ώρα Ελλάδος)

Στην καρέκλα του γυναικολόγου

Πάλι εδώ. Με τα πόδια ανοιχτά. Τι έγινε γιατρέ; Γιατί άρχισες να με πασπατεύεις εκεί κάτω. Άβολα αισθάνομαι. Βλέπω το σώμα μου. Όλος αυτός ο όγκος πότε θα φύγει; Εάν και δε μιλάμε πια για απλό όγκο, άλλα για ογκόλιθο. Τολμώ να ρωτήσω.

Γιατρέ πότε θα επανέλθει το σώμα μου;

Σταμάτα να τρως. Η μάλλον ξεκίνα να τρως σωστά. Όλες αυτές οι νυχτερινές επιδρομές στο ντουλάπι με τα απαγορευμένα πρέπει να σταματήσουν. Είπαμε να πάρεις 10 κιλά και εσύ είσαι ήδη +22!

Είναι μεγάλο το μωρό γιατρέ μου, αμύνομαι.

Το μωρό ζυγίζει 2,5 κιλά αυτή τη στιγμή.Θέλεις να ζυγίζουν και άλλα 5 τα υγρά; Τα υπόλοιπα 14;

Τον αγαπώ το γιατρό μου. Μου τα λέει στα ίσια και σταράτα. Δεν ωραιοποιεί, δεν στρογγυλεύει τις καταστάσεις. Έχει δίκιο. Πρέπει να σταματήσω να τρώω ό,τι να ‘ναι. Απορώ βεβαίως τι με έπιασε και του αποκάλυψα το ντουλάπι με τα απαγορευμένα (αυτό με τις σοκολάτες, τα πατατάκια με τρούφα, τα πατατάκια με παρμεζάνα, τα κρακεράκια με γεύση μπαρμπεκιου, τα σοκολατένια μπισκότα. Και κάπου στο πίσω μέρος έχω και γαριδάκια! Ναι όλα αυτά που δεν έτρωγα πριν μείνω έγκυος από φόβο μην παχύνω τωρα τα χλαπακιάζω κάθε βράδυ στρωμένη φαρδιά πλατιά στον καναπέ μου με το τηλεκοντρόλ στο χέρι.

Για αντιπερισπασμό αλλάζω το θέμα…

Γιατρέ σεξ να κάνουμε; Μπορούμε; Είναι ασφαλές;

Με προσοχή μπορείτε να κάνετε. Όχι τρέλες. 

Καλά δεν μπορώ να κρεμαστώ και από τον πολυέλαιο σκέφτομαι. Εμένα, πάντως, η λίμπιντο μου, οι ερωτικές μου διαθέσεις ντε, έχουν ανέβει κατακόρυφα. Έχω ονειρώξεις και ορέξεις που ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα δε φανταζόμουν. Ο άντρας μου πάλι, ο Παύλος, με αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι.

Στην επιστροφή στο σπίτι σταματώ σε ένα καταστημα με εσώρουχα. Αγοράζω μαύρα δαντελένια εσώρουχα. Η κυρία στο κατάστημα με πήγε στα Plus Sizes. Ω θεε μου! Και να φανταστείς ότι κάποτε ήμουν μικροσκοπική. Επέλεξα μαύρα γιατί το μαύρο λένε πως “κόβει” κιλά, γιατί για κόκκινα, μπορντώ ή λεοπάρ ούτε λόγος!

Επέστρεψα σπίτι, έβαλα το δαντελένιο κορμάκι XXL, άναψα κερί με άρωμα κανέλα/πορτοκάλι και περίμενα το σύζυγο να επιστρέψει. Μόλις επέστρεψε όμως, απέστρεψε και το βλέμμα!

Θα κρυώσεις καλέ ντύσου! μου πέταξε την ώρα που πετούσε το σακάκι του στην καρέκλα.

Έμεινα άλαλη να κοιτώ τη φλόγα του κεριού. 

Τι θα φάμε μωρό μου; ρωτησε σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αλλάξει το θέμα.

Τι ήθελε να το πει; Κάποια λιγούρα με έπιασε! Από αυτές που έχω συχνά τελευταίως. Γιατί στην αρχή δεν είχα καθόλου. Σκέφτομαι μήπως οι λιγούρες είναι ο τρόπος του υποσυνείδητου μου να μου θυμίζει πόσο μου αρέσει να γουρουνιάζω. Γιατί δε λιγουρευομαι μια σαλάτα, ένα ψάρι, ένα ψητο, ένα βραστό, μια σούπα, έστω ένα αβοκάντο ή μακαρόνια χωρίς γλουτένη! Όχι… λιγουρεύομαι τυριά που λιώνουν, κρέμες που ξεχειλίζουν, σάλτσες που γλυκίζουν.

Συμβιβάστηκα με τρία πιτόγυρα, μια πατάτες και για το τέλος μια σοκολάτα. Υγείας για να μην το παρακάνουμε!

Σε ένα παράλληλο σύμπαν…

Εισβολή, εισβολή… κάτι έχει εισβάλει από κάτω και δεν ξερω τι ακριβώς είναι. Δε βλέπω, δεν καταλαβαίνω αλλά κάτι σα να αισθάνομαι. Είναι ψυχρό. Αντικείμενο. Δεν ακούω μόνον τη φωνή της μαμάς μου σήμερα αλλά και την άλλη. Αυτή που ακούω στη χάξη και στη φέξη συνήθως – μια φορά το μήνα νομίζω – αλλά τελευταία την ακούω συχνά πυκνά. Κάθε φορά που την ακούω αισθάνομαι άβολα. Κάτι με ζουλάει, κάτι με πατάει, κάτι με παρενοχλεί… κάτι που διατάρράσει την ηρεμία μου.

Ωπ τι έχουμε σήμερα. Μεγάλη χαρά! Ενδορφίνες τις λένε;;; Ορμόνες χαράς τις λέω εγώ. Η μαμά μου σήμερα είναι χαρούμενη. Κάτι ετοιμάζει. Το καταλαβαίνω. Κάτι που τη χαροποιεί! Σαν να γουργουρίζει λιγάκι, όπως οι γάτες. 

Ξαφνικά γινεται πάρτυ… πιτόγυρα μυρίζω! Τρώει πολλά τέτοια η μαμά μου. Αλλά αυτό που εμένα μου αρέσει περισσότερο είναι αυτό το σκούρο καφε που ονομάζουν σοκολάτα. Εκεί να δεις χαρά!

Μάθημα 37ης εβδομάδας: “Τρώγοντας έρχεται η όρεξη”

 

To be continued…

 

Αμαλία Κυπαρίσση
Αμαλία Κυπαρίσση
Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES

MORE EDITOR'S ARTICLES

Μεγαλώστε τα παιδιά για τον κόσμο που φτιάξαμε…

Μεγαλώστε τα παιδιά για τον κόσμο που φτιάξαμε…

#Believeinyourself: για να επιτύχεις πρέπει πρώτα να πιστέψεις ότι μπορείς

#Believeinyourself: για να επιτύχεις πρέπει πρώτα να πιστέψεις ότι μπορείς

#BeingMe: το στυλ αντανακλά την προσωπικότητα μιας γυναίκας

#BeingMe: το στυλ αντανακλά την προσωπικότητα μιας γυναίκας

Αγαπημένα μου παιδιά το μέλλον σας ανήκει

Αγαπημένα μου παιδιά το μέλλον σας ανήκει

Χαμογέλα είναι μεταδοτικό

Χαμογέλα είναι μεταδοτικό

Γράμμα στον 20χρονο εαυτό μου

Γράμμα στον 20χρονο εαυτό μου

5 μαθήματα που πήρα από τα παιδιά μου

5 μαθήματα που πήρα από τα παιδιά μου

Να νοιάζεσαι για τον εαυτό σου, να τον προσέχεις, να τον αγαπάς

Να νοιάζεσαι για τον εαυτό σου, να τον προσέχεις, να τον αγαπάς

Η Ομόνοια τότε & τώρα: μια στοά, ένα συνεργατικό εστιατόριο, ένα μεζεδοπωλείο με ιστορία & μια παιδική παράσταση για την τόλμη

Η Ομόνοια τότε & τώρα: μια στοά, ένα συνεργατικό εστιατόριο, ένα μεζεδοπωλείο με ιστορία & μια παιδική παράσταση για την τόλμη