Μανούλα μην ξεχάσεις την Χιονάτη: Η λατρεία για τα παραμύθια είναι το μόνο που μένει αναλλοίωτο στο χρόνο

Guest Editors

4moms team , 19-03-2019

Γράφει η Χριστίνα Καρρά

Κάποτε ο παππούς και η γιαγιά αναλάμβαναν με μεγάλη χαρά τον ρόλο του παραμυθά κυρίως όταν οι γονείς λόγω δουλειάς ή δεν προλάβαιναν ή δήλωναν κουρασμένοι να ταξιδέψουν τα βλαστάρια τους στην χώρα του “Παπουτσωμένου Γάτου” και της ”Ωραίας Κοιμωμένης”.Βέβαια υπήρχαν κι εκείνα τα τυχερά παιδιά που ο χρόνος της μαμάς και του μπαμπά επέτρεπε την ανάγνωση ενός παραμυθιού κάθε βράδυ λίγο πριν κοιμηθούν.Σημασία δεν έχει όμως ποιός ήταν αυτός που άλλοτε με ψιθυριστή κι άλλοτε με πιο ζωηρή φωνή ζωντάνευε ήρωες όπως την “Σταχτοπούτα” και την “Κοκκινοσκουφίτσα”,σημασία έχει ότι το παραμύθι αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι στην ζωή των μικρών και γιατί όχι και μεγάλων.

 Και φτάνουμε στο σήμερα,στην εποχή του εφήμερου,του γρήγορου, του εφέ, του διαδικτυακού χάους,της σταδιακής απομάκρυνσης από την κλασική έννοια του βιβλίου.Ω μα ναι σίγουρα υπάρχουν ακόμοι άνθρωποι που “σκαρώνουν”παραμύθια και εικονογράφοι που δίνουν σάρκα και οστά σε νέους ήρωες,σαφέστατα και τυπώνονται βιβλία ίσως πιότερο ελκυστικά από τα παλιότερα κυρίως σε χρώμα και γενικότερο τρόπο παρουσίασης.Αγοράζονται συνήθως με ενθουσιασμό κι όμως τα περισσότερα από αυτά πέφτουν θύμα της “σιωπής”.Κανείς δεν ακούει το παράπονο τους όταν σελίδα προς σελίδα ψελλίζουν “Μα γιατί δεν μας διαβάζει κανείς δυνατά;”

 Από την άλλη τα ίδια τα παιδιά μας χάνουν πολύ εύκολα το ενδιαφέρον για οποιοδήποτε παραμύθι αφού εμείς οι ίδιοι άθελά μας τα “εκπαιδεύουμε”έτσι.Καθημερινά βομβαρδίζονται από έτοιμες στο πιάτο πληροφορίες,οι οποίες “αποκοιμίζουν”την φαντασία και επιβραδύνουν συχνά την φρεσκάδα της δημιουργικότητας.Κι όσο περνάει ο καιρός η μοίρα του παραμυθιού μοιάζει καταδικασμένη με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις που δεν αφήνουν την ελπίδα να πεθάνει.

 Παιδί και παραμύθι δε νοούνται χώρια όσο κι αν η εποχή του ηλεκτρονικού υπολογιστή επιμένει στο αντίθετο.Ας αφιερώσουμε κάποια λεπτά από την σίγουρα αγχωτική καθημερινότητά μας στην ανάγνωση ενός παραμυθιού.Άπειρες είναι οι συγκινήσεις που μπορεί να προσφέρει ένα παραμύθι,πόσο μα πόσο πολύ διψάει η φαντασία για τα λόγια μαγισσών,πριγκιπόπουλων και όμορφων νεράιδων!

”Δώστε κλώτσο στην κόκκινη στην ανέμη δεμένη κλωστή για να γυρίσει και το παραμύθι ν’αρχινίσει…”!

 “Μανούλα μην ξεχνάς την Χιονάτη,θέλω να την ακούσω λίγο πριν κλείσω τα ματάκια μου και κοιμηθώ”Ίσως και να έχουν σκεφτεί να μας το πουν πολλές φορές.Ίσως και να το είπαν με τα μάτια μα εμείς δεν το καταλάβαμε…

 

Για την αρθρογράφο:

Το όνομά μου είναι Χριστίνα και είμαι συγγραφέας και καθηγήτρια Γερμανικών.Είμαι έγγαμη με έναν γιο που σπουδάζει.Κάθε εβδομάδα θα  τα λέμε μέσα από δω,θα ανακαλύπουμε ξανά πράγματα που τα θεωρούσαμε πολύ μακρινά μας πια,θα γελάσουμε,θα κάνουμε έναν εσωτερικό διάλογο με τον εαυτό μας και κυρίως….θα περάσουμε καλά!

4moms team
4moms team
Inspiring Living, Mom's Life in Greece
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES