To κτίριο εντός της στοάς στην οδό Πανεπιστημίου, στον αριθμό 64, στέκει στην ίδια θέση από το 1957. Αυτό το κτίριο θυμάμαι πάντα ως το κτίριο απέναντι από του “Λουμίδη”, από πάνω από το πρακτορείο ΠΡΟΠΟ “Ελπίς-Νικολαϊδη”. Το χώριζαν μερικά μέτρα από το Μινιόν και το πολυκατάστημα Λαμπρόπουλου. Με ένα sex shop που είχε βιτρίνα επί της Πανεπιστημίου στον πρώτο όροφο. Με την πλατεία Ομονοίας, τότε που ήταν στρογγυλή και είχε ακόμη συντριβάνι, να σφύζει από ζωή. Ένα μεγαλοπρεπές μέγαρο στου οποίου τους ορόφους δικηγόροι και συμβολαιογράφοι έγραφαν δικόγραφα, έβγαζαν διαζύγια και έκλειναν συμφωνίες. Ανάμεσα τους και ένας ράφτης παλιάς κοπής, ο Προκόπης Τεγόπουλος.

Σε αυτήν τη στοά πέρασα πολλά απογεύματα ως τελειόφοιτη λυκείου. Ήταν οι ώρες που περίμενα για να πάω στο φροντιστήριο της τρίτης δέσμης στα Εξάρχεια. Εκεί μπροστά με άφηνε το σχολικό δύο φορές την εβδομάδα και σε ένα δικηγορικό γραφείο, αυτό του πατέρα μου, στο Μέγαρο της στοάς περνούσα τις ώρες μου, διάβαζα και χαζευα, μέχρι αργά το απόγευμα. Αυτήν τη στοά θυμάμαι με νοσταλγία γιατί είναι συνδεδεμένη με τις παιδικές και εφηβικές αναμνήσεις μου. 

Η στοά με είσοδο την Πανεπιστημίου είναι μια από τις πολλές εμπορικές στοές της Αθήνας όπου άνθρωποι της πόλης έχουν ζήσει τη δική τους ιστορία και έχουν γράψει κομμάτι από την ιστορία της πόλης. Και μετά έφυγαν… και ήρθε η ερήμωση. 

Ένα συνεργατικό εστιατόριο

Μέχρι που τον Οκτώβρη του 2014, μια ομάδα νέων ανθρώπων αποφάσισε να ανοίξει ένα συνεργατικό εστιατόριο. Εκεί που παλιά βρισκόταν το καφενείο της στοάς με τους καφεδες του και τους μεζέδες του. Και εγένετο το Bread and Roses. Εδώ οι μερίδες είναι μεγάλες, η τιμή χαμηλή και η γεύση υψηλού επιπέδου.  Το μενού  αλλάζει κάθε μέρα και πέρα από τον μαυροπίνακα που στολίζει το χώρο του εστιατορίου στον οποίο αναρτάται καθημερινά, μπορεί να το βρει κανείς και στην επίσημη σελίδα του στο Facebook. (Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει το αγαπημένο ντελιβεράδικο της ευρύτερης περιοχής!). Στο μαυροπίνακα οι επιλογές πιάτων χωρίζονται σε 3 κατηγορίες ένα κυρίως (κρέας, ψάρι, λαδερό ή και veggie επιλογές), ένα συνοδευτικό (συνήθως ρύζι/ζυμαρικό/ noodles/ πατάτες) και μια πρωτότυπη σαλάτα. Και οι τρεις επιλογές στην τιμή των 6,20 ευρώ ή με 3,70 αν θες μισή μερίδα. Στο τέλος υπάρχει και η επιλογή του γλυκού. 

Πολιτισμός είναι η καθημερινότητα που επέζησε: το Μεζεδοπωλείο της Θεμιστοκλέους

Λίγο πιο πέρα στον πεζόδρομο της Θεμιστοκλέους στο νούμερο 2 βρίσκεται το παραδοσιακό μεζεδοπωλείο το Αθηναϊκόν. Εδώ έχουν γραφτεί πολλές ιστορίες από σπουδαίους ανθρώπους και έτσι αυτό το μεζεδοπωλείο έχει γράψει τη δική του ιστορία στην πόλη. 

Το Αθηναϊκόν γεννιέται στην οδό Σανταρόζα το 1932, μεταφέρεται στην οδό Θεμιστοκλέους το 1985.

Την ιστορία του Αθηναϊκού έγραψαν οι θαμώνες του (πρόσωπα της τέχνης και της πολιτικής) όπως: Γιάννης Τσαρούχης, Γιάννης Ρίτσος, Γιώργος Λαζάνης, Μελίνα Μερκούρη, Μίμης Κουγιουμτζής, Βαγγέλης Παπαθανασίου, Βαγγέλης Σειληνός, Γιώργος Ράλλης, Βασίλης Βασιλικός, Θάνος Μικρούτσικος, Μιχάλης Κατσαρός, Μανώλης Ρασούλης καθώς και η Λητώ Κατακουζηνού, ο Ανδρέας Θωμόπουλος, ο Νίκος Ξανθόπουλος και ο Οδυσσέας Χατζόπουλος.

Ανάμεσά τους η ποιητική παρέα των «Λευτεριστών» ξεχώριζε με τη ζωντάνια της, με «πρόεδρο» τον Λευτέρη Παπαδόπουλο και τακτά μέλη τους: Αχιλλέα Θεοφίλου, Δημήτρη Αρβανίτη, Γιώργο Σταθόπουλο, Γιώργο Νταλάρα, Χρήστο Νικολόπουλο, με κορυφαίους την Ειρήνη Παππά και φυσικά τον Νίκο Καρούζο.
Το χειρόγραφο κείμενο για “τον σύλλογο που δεν ήταν σύλλογος” των Λευτεριστών, που συνέταξε ο “πρόεδρος” Λευτέρης Παπαδόπουλος, κοσμεί το μαγαζί της Θεμιστοκλέους, ως μια αγαπημένη ανάμνηση από την εκλεκτή παρέα και ως ένα ξόρκι στη δυσκολία των καιρών. 

Εγώ πάντως αυτό που θυμάμαι είναι οι μεζέδες: οι τυροκροκέτες, κροκέτες γαρίδας και καραβίδας, χταποδοκεφτέδες, παέλια…

Και μια παιδική παράσταση για “Το κορίτσι που επιμένει”

Στο θέατρο Άλφα.Ιδέα (Πατησίων 37 & Στουρνάρα) παρουσιάζει κάθε Κυριακή στις 11:00 την παράσταση μουσικού θεάτρου για μικρούς και μεγάλους «Το κορίτσι που επιμένει»: ένα πρωτότυπο παραμύθι σε κείμενα, στίχους και σκηνοθεσία του Τηλέμαχου Τσαρδάκα και μουσική σύνθεση του Διονύση Μπάστα.

Πρόκειται για μία παράσταση γεμάτη ζωντανό τραγούδι, μουσική και πολύ χιούμορ. Χρησιμοποιούνται τεχνικές σωματικού θεάτρου με καταιγιστικές εναλλαγές ρόλων, μουσικού θεάτρου με στοιχεία όπερας, ακόμα και κουκλοθεάτρου με ειδικά κατασκευασμένες κούκλες και σκηνικά αντικείμενα.

Λίγα Λόγια για το έργο

Μια φορά κι ένα καιρό, ένα κορίτσι κι ένα αγόρι μεγάλωναν μαζί και, όπως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις, αγαπιούνται και παντρεύονται και είναι έτοιμοι να ζήσουν για πάντα… αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Όμως, στα παραμύθια, τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα. Πάνω στην κορύφωση της ευτυχίας τους, τη μέρα του γάμου τους, ο θεός του Κάτω Κόσμου, ο Πλούτωνας, κλέβει το αγόρι. Η λύπη του κοριτσιού είναι τόσο μεγάλη που οι υπόλοιποι θεοί συγκινούνται και αποφασίζουν να το βοηθήσουν να φέρει πίσω τον αγαπημένο της.

Έτσι ξεκινάει ένα ταξίδι γεμάτο περιπέτειες, στο οποίο, το κορίτσι μας, θα αντιμετωπίσει τα εμπόδια και τους κωμικούς χαρακτήρες του Κάτω Κόσμου σε μια σειρά από αστεία επεισόδια γεμάτα μουσική και τραγούδι. Πείθει τον απρόθυμο Βαρκάρη, παίρνει με το μέρος της τον τρικέφαλο Κέρβερο και κερδίζει τη συμπάθεια της ευαίσθητης Περσεφόνης, πριν βγει τελικά νικήτρια στη μεγάλη αναμέτρησή της με τον ίδιο τον Πλούτωνα.

Διάρκεια: 70′

Περισσότερες λεπτομέρειες εδώ: http://www.alfaidea.gr/to-koritsi-pou-epimenei/

Ένα συνεργατικό εστιατόριο σε μια ξεχασμένη, μέχρι πρότινος, στοά της δίνει και πάλι ζωή. Ένα μεζεδοπωλείο με ιστορία και ιστορίες που στέκει εις πείσμα των καιρών στο ίδιο σημείο. Μια παιδική παράσταση που μας υπευνθυμίζει με διασκεδαστικό τρόπο την αξία της τόλμης και της προσπάθειας. 

Και ολα αυτά με ταξιδεύουν σε μια ηλικία που η τόλμη περίσσευε! Σε μια εποχή που τα μαθήματα ήταν σε πρώτο πλάνο αλλά και τα αγόρια… Τότε που ο κόσμος φάνταζε ωραίος!

 

Αμαλία Κυπαρίσση
Αμαλία Κυπαρίσση
Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES

MORE EDITOR'S ARTICLES

Τη γυναίκα, γιέ μου, να τη σέβεσαι. Στον εαυτό σου, κόρη μου, να πιστεύεις

Τη γυναίκα, γιέ μου, να τη σέβεσαι. Στον εαυτό σου, κόρη μου, να πιστεύεις

Τα όχι που μας καθορίζουν

Τα όχι που μας καθορίζουν

Ένα προβληματικό παιδί, μια κατάληψη, τα προβλήματα της ελληνικής παιδείας γίνονται προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας

Ένα προβληματικό παιδί, μια κατάληψη, τα προβλήματα της ελληνικής παιδείας γίνονται προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας

Στην Κυψέλη: μια must παιδική παράσταση, ένα “χωριό” στην πόλη & μια πάστα θρύλος

Στην Κυψέλη: μια must παιδική παράσταση, ένα “χωριό” στην πόλη & μια πάστα θρύλος

Είδαμε την Ευνοούμενη. Οι πρώτες εντυπώσεις από την οσκαρική ταινία του Λάνθιμου.

Είδαμε την Ευνοούμενη. Οι πρώτες εντυπώσεις από την οσκαρική ταινία του Λάνθιμου.

Επιτυχημένοι ως Έλληνες; Οι περιπτώσεις Τσιτσιπά & Λάνθιμου

Επιτυχημένοι ως Έλληνες; Οι περιπτώσεις Τσιτσιπά & Λάνθιμου

Ο σεξισμός μέσα μας και γύρω μας

Ο σεξισμός μέσα μας και γύρω μας

10 “κανόνες” για αγορομάνες

10 “κανόνες” για αγορομάνες

Μια ημέρα στην Εθνική Βιβλιοθήκη

Μια ημέρα στην Εθνική Βιβλιοθήκη