Είδαμε τις «Μικρές ιστορίες για Αγρίους» στην εφηβική σκηνή του Εθνικού

Guest Editors

Έχω την αίσθηση πως οι μαμάδες μωρών και μικρών παιδιών αναζητούν σε φόρουμ, παιδικές χαρές, σε συμβουλές γιαγιάδων και φιλενάδων τις απαντήσεις στα ερωτήματα που έχουν γύρω από το μεγάλωμα ενός παιδιού.

Και πως οι μαμάδες εφήβων,  μένουν με πολλά ερωτήματα , αναπάντητα! Προφανώς γιατί είναι εκείνη η στιγμή που το παιδί σου αισθάνεται πως ξέρει εκείνο όλες τις απαντήσεις.
Κι εκεί έρχονται οι συγκρούσεις στη σχέση και η σύγχιση στο μυαλό και δεν έχεις διάθεση να διαβάσεις συμβουλές. Απλά αναζητάς στιγμές ανάπαυλας και ανεμελιάς κυρίως για το μυαλό σου. Κι εκεί έρχεται μια παράσταση να σου χαρίσει απλόχερα αυτές τις στιγμές και μάλιστα να τις μοιραστείς με τα παιδιά σου.

Πριν λίγες μέρες, έγιναν πολλές …διαπραγματεύσεις στο σπίτι. Με δύο παιδιά-έβηβους,  αυτό συμβαίνει πλέον συχνά. Στο τέλος της εβδομάδας όλα τα .. μέτωπα ήταν πλέον εξαντλημένα.  Από τα «θέλω» και τα «πρέπει», από το τι είναι λάθος και τι σωστό και γενικά είχαμε στερέψει από λόγια, τα λόγια ήταν περιττά, άλλα λόγια να αγαπιόμαστε και τέτοια πολλά.

Και τότε προέκυψε η πρεμιέρα της παράστασης «Μικρές ιστορίες για αγρίους» στην εφηβική σκηνή του Εθνικού. Μην φανταστείτε πως πήγαμε με ευχάριστη διάθεση. Τα παιδιά μας το αποδέχτηκαν με βαριά καρδιά ως … υποχρέωση και μεγάλη …υποχώρηση από πλευράς τους.

«Όταν γράφω «χαχαχα» στο messenger, γελάω;
Κι αν δεν το γράφω, μπορώ να γελάω;»

Από τη στιγμή που τα φώτα χαμήλωσαν, αισθάνθηκα πως φύγαμε από τις θέσεις μας και βρεθήκαμε εκεί. Πάνω στη σκηνή. Συναντώντας τις χαρές, τις λύπες, τις ανασφάλειες, τα προβλήματα και τις επιθυμίες μας.

«Είμαι πραγματικά τόσο ωραίος όσο οι φωτογραφίες μου στο instagram;»

Ο ενθουσιασμός των ηθοποιών , η ειλικρίνια που εμπεριέχεται στο κείμενο, η περιγραφή συναισθημάτων που οι έφηβοι αισθάνονται αλλά μένουν στις σκέψεις αδυνατώντας να βάλουν λέξεις σε αυτά,  απλώνουν ένα πέπλο ανακούφισης στο κοινό μιας και που μικροί-μεγάλοι συναντούν τον εαυτό τους κάπου εκεί.


Πρόκειται για μια εξαιρετική παράσταση που μόνο ευεργετικά μπορεί να λειτουργήσει για τον θεατή.  Μιλάς στον διπλανό σου μέσω αυτών που συμβαίνουν στη σκηνή. Οι ηθοποιοί λένε για εσένα  όσα ήθελες να πεις και όσα ίσως πρέπει να ακούσεις.

«Και πώς λέμε σ’αγαπώ. Πώς το κάνουμε αυτό;»

«Η εφηβική σκηνή του Μικρού Εθνικού, επιλέγει να ασχολείται γνήσια με τις ζωές και τις εμπειρίες των νέων και να αντανακλά ότι ομορφότερο και πολυτιμότερο κουβαλούν οι νεανικές τους ψυχές: Φαντασία, όνειρα, πάθος, φόρα για τη ζωή, ανθρωπιά» αναφέρει στο σημείωμά της στο πρόγραμμα της παράστασης η Σοφία Βγενοπούλου, υπεύθυνη του Μικρού Εθνικού.

Ζητήστε από τα εφηβάκια σας (ως γονείς ή ως καθηγητές) να σας ακολουθήσουν ή ακολουθήστε τα εσείς,  στην εφηβική σκηνή του Εθνικού στο ισόγειο του Ρεξ. Πέρα από την ψυχαγωγία που απλόχερα προσφέρει είναι βέβαιο πως  λειτουργεί  και … θεραπευτικά.  Με τις   «μικρές ιστορίες για αγρίους»,  ενήλικες και παιδιά,  γελάσαμε, συγκινηθήκαμε, πήραμε αφορμές για επανεξετάσουμε δικές μας συμπεριφορές.  Σα να ανταμώσαμε σε ένα ξέγνοιαστό ταξίδι όπου …φορτίσαμε τις μπαταρίες μας. Τα παιδιά μας ενθουσιάστηκαν με το έργο και είτε το πιστεύετε είτε όχι, μας ευχαρίστησαν που επιμείναμε στο να πάμε.  Και είτε το πιστεύετε είτε όχι,  δεν απάντησα «σας τα έλεγα εγώ».

Μαρία Σαββίδου και Σοφία Βγενοπούλου την βραδιά της πρεμιέρας

* Τις σύντομες ιστορίες που παρουσιάζονται,  έχει σκηνοθετήσει η Μαρία Σαββίδου, πάνω σε κείμενα του Γάλλου συγγραφέα και παιδαγωγού Μπερνάρ Φριό. Η μουσική επένδυση και η κινησιολογία  υποστηρίζουν και φωτίζουν τις ιστορίες τα μάλα.

Διαβάστε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ

Εδώ, μπορείτε να δείτε τα βιβλία του Μ. Φριο που κυκλοφορούν στην ελληνική γλώσσα.

 

Παναγιωτα Στρίκου
Παναγιωτα Στρίκου
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES