Ένα διαφορετικό Αντίο στον χρόνο που φεύγει κλπ κλπ…

Guest Editors

4moms team , 29-11-2018

Γράφει η Ειρήνη Καλλέργη

Αχά!!!Να ‘σαι, σε τσάκωσα!!!

Σε εσένα αναφέρομαι χρόνε, σε εσένα που φεύγεις και θα ξανάρθεις, που τρέχεις τόσο γρήγορα και ώρες – ώρες πας τόσο αργά και βασανιστικά. Προσπαθώ να σε πιάσω και όλο μου ξεφεύγεις…catch me if youcan ένα πράμα…

Μου γυρνάς την πλάτη σου την τεράστια και σε κοιτάζω και σκέφτομαι…να σε ακολουθήσω? Μήπως να σε ορίσω ή καλύτερα να σε γράψω στα παλιά μου τα παπούτσια και να σε εκμεταλλευτώ όπως ΕΓΩ θέλω? Όπως ΕΓΩ έχω ανάγκη να σε προσδιορίσω χωρίς να χάνω ίχνος από την συνέπεια που με διακρίνει και απλά να σε απολαύσω…!!!

Νιώθω ότι συνέχεια πρέπει να είμαι σε εγρήγορση και να σου κάνω το χατίρι με τον φόβο μην αργήσω, μην χάσω την στιγμή, μην χαθώ στο άδειο σου κουφάρι. Και σκέφτομαι ότι σε έχω υπερεκτιμήσει και εκεί πάλι φοβάμαι να σου το πω γιατί πάλι θα τρέξεις να φύγεις και μένω με την απορία τι θα μου πάρεις, τι θα μου φέρεις και τι θα μου αφήσεις… Και προσπαθώ να σε κανακεύω και να τα έχω καλά μαζί σου γιατί τελικά μου είσαι πολύτιμος, ή καλύτερα…απαραίτητος. Γιατί τελικά, ότι και να πάρεις στο πέρασμα σου, καλό ή κακό, χαρά ή πόνο, θλίψη ή οργή, μιζέρια, δυστυχία και καλοπέραση…μου δίνεις την ευκαιρία να τα ζήσω όλα, γιατί μου δίνεις τον χρόνο σου. Μου τον χαρίζεις απλόχερα και με αφήνεις να τον διαχειριστώ όπως κόβει η δική μου η «κούτρα» και προσπαθώ να σου πω ένα ευχαριστώ που μου δίνεις χρόνο για να μάθω, για να υπάρχω. 

Υπάρχουν όμως στιγμές που θέλω ακόμα λίγο, λίγο ακόμα…αχάριστη? Ίσως, μπορεί, δεν ξέρω…πριν με κατηγορήσεις όμως, σκέψου ότι και εσύ δεν είσαι το καλύτερο κομμάτι… Νάρκισσος και εγωιστής που απλά χρησιμοποιείς σωστά το υψηλό σου status και εμείς οι λοιποί κοινοί θνητοί, απλά και ταπεινά σε ακολουθούμε.  Και σου φέρομαι γλυκά και τρυφερά…δεν μπορώ να πω, και εμένα καλά μου έχεις φερθεί…μεγαλώνω ακόμη, αλλά ώρες ώρες είσαι αδίσταχτος. Θα έχεις ακούσει σίγουρα τις φράσεις: “Πόσο γρήγορα πέρασε η ώρα, ή ατελείωτος μου φάνηκε ο χρόνος…”. Και τι έχεις να πεις? Τίποτα!!! Συνεχίζεις την πορεία σου ακάθεκτος και κουφός…δεν ιδρώνει με τίποτα το αυτί σου έτσι? Άραγε έχεις αυτιά? Αν έχεις πάντως, δεν δίνεις καμία σημασία…μας προσπερνάς και πας παρακάτω. Σαν να μας λες…”αξιοποιήστε με  βρε, τι με κοιτάτε με μάτια γουρλωμένα?”  Και όντως, ένα κλείσιμο των ματιών είσαι τελικά…και μεγάλωσα 10 χρόνια και άλλα 10 και ακόμη 10 και στα επόμενα σκέφτομαι να σε κάνω pause…στο μυαλό και στην ψυχή μου μόνο, γιατί στην πραγματικότητα δεν σε φτάνω. 

Δεν πειράζει όμως, δεν θα σου τα ψάλω άλλο και δεν θα σου θυμώσω περισσότερο, αν και με ρυτίδιασες και λαχάνιασα, θα το λάβω ως προπόνηση και καθημερινή εξάσκηση για να με προσέχω, να με αγαπώ περισσότερο, να με μαθαίνω και πάνω απ’ όλα να παίζω μαζί σου γιατί τελικά είσαι ένα ατελείωτο παιχνίδι…

Αντίο παλιέ χρόνε και αν κάπου με ακούς, να ξέρεις ότι σε περιμένω να συνεχίσουμε το παιχνίδι μας με καινούργια φορεσιά, καλύτερη διάθεση, νέους κανόνες (my rules…) και σίγουρα με μικρότερη επιτάχυνση…έτσι για την αλλαγή!!!

 

 

 

 

4moms team
4moms team
Inspiring Living, Mom's Life in Greece
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES