Εφηβεία…

Αυτή η μοναδική περίοδος για το κάθε άτομο που την βιώνει. Και για όσους βρίσκονται στον ίδιο σπίτι μαζί του!

Αναπολώ εκείνα τα χρόνια που η αποστολή “Ύπνος” ήταν το πιο εύκολο και φυσικό πράγμα στον πλανήτη. Μπάνιο, μασάζ, χάδια, αγκαλιές, φιλιά και κάτω απο τα σκεπάσματα για ξεκούραση. Τουλάχιστον θα μπορούσα να πώ ότι γίνεται λίγο με την μικρή μου. Να ξαπλώσω δίπλα της, να της δώσω τουλάχιστον 100 φιλιά να πούμε τα γλυκόλογα μας και την καληνύχτα μας.  

Με την προέφηβη από την άλλη, έχει ξεκινήσει το έργο του ξενιτιού. Η καληνύχτα σε εκείνη είναι μια διαφορετική ιστορία. Εννοείται οτι δεν θέλει να ξαπλώνω στο κρεβάτι της και να τη φιλάω επανειλημμένα. Όπως τα περισσότερα παιδιά στην ηλικία της, όταν βρεθούν για τα καλά στο γυμνάσιο, με τις παραπάνω απαιτήσεις στα μαθήματα, με τις προπονήσεις και φυσικά με τις προσωπικές τους σχέσεις, κάνει την εμφάνιση του το άγχος.

Διαβάζοντας, με τον υπολογιστή μπροστά τους, το τηλέφωνο στο χέρι ή δίπλα τους, για να έχουν ανα πάσα στιγμή επαφή με τους φίλους τους, η δική μας παρουσία είναι μάλλον η τελευταία που επιθυμούν στον χώρο τους. Θέλουμε λίγο να συζητήσουμε, να μάθουμε τα νέα τους, πως ήταν η μέρα τους αλλά πολλές φορές γίνεται εξαιρετικά δύσκολο. Είναι εκεί μαζί σου αλλά νιώθεις οτι βρίσκονται συνεχώς κάπου αλλού.

Θυμάμαι και αυτό που λέει ο καθηγητής νευρολογίας Frances E. Jensen, ότι ο εφηβικός εγκέφαλος δεν είναι ένας εγκέφαλος ενηλίκων με λιγότερα μίλια πάνω του, είναι μια παράδοξη εποχή ανάπτυξης. Είναι άτομα με πολύ αιχμηρά μυαλά, που απλά δεν είναι καθόλου σίγουρα τι να κάνουν με αυτά. 

Ακούω και θα ακούσω πολλές φορές “Είμαι πολύ μεγάλη για αγκαλίες και φιλία”!

Αλλά ποτέ κανείς δεν είσαι μεγάλος για ένα σ’αγαπώ και ένα φιλί καληνύχτας.

 

Η άνευ όρων αγάπη και η υπενθύμιση ότι είμαστε εκεί είναι αυτό που μπορούμε να προσφέρουμε στο παιδί μας στο τέλος της κάθε ημέρας.

Βιβή Μπασινά
Βιβή Μπασινά
Γιατί να κλαίμε όταν μπορούμε να γελάμε;
ABOUT EDITOR
ALL ARTICLES