Το τηλεοπτικό bullying του Δημήτρη Σκούλου

MIND by ΑΜΑΛΙΑ

Ευτυχώς που δεν γεννήθηκα όμορφη (για να χρησιμοποιήσω τον τίτλο από το βιβλίο του Κώστα Καρακάση)… ή τέλος πάντων με αναλογίες μοντέλου και φιλοδοξίες να γίνω η επόμενη Kate Moss. Φυσικά δεν κρίνω τα όνειρα και τις φιλοδοξίες κανενός – άσε που έχω κόρη στην προεφηβεία οπότε φύλαγε τα ρούχα σου για να έχεις τα μισά που λέει και ο σοφός λαός. 

Είναι μέρες τώρα που η φίλη μου απορεί και εξίσταται για έναν Δημήτρη Σκούλο, κριτή στο Next Top Model. Τον κύριο δεν τον γνωρίζω. Αλλά ούτε εκείνος με γνωρίζει οπότε παραμένουμε δυο άγνωστοι ανάμεσα σε έναν κόσμο αγνώστων. Μέρες τώρα σχολιάζει το πόσο αγενής είναι. Σημασία δεν είχα δώσει γιατί τηλεόραση δεν παρακολουθώ. Καθόλου. Είχα εστιάσει περισσότερο στο γιατί να θέλει κάποιος να πάει σε ένα τέτοιο τηλεοπτικό σόου. Γιατί να θέλει, φερ’ ειπείν, να μπει στη διαδικασία δημόσιας κριτικής. Δημόσιας απόρριψης. Ξέρω θα μου πείτε για τα όνειρα και τις προσδοκίες των νέων παιδιών. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι θα απαντήσω εγώ. Να λιώσεις τα παπούτσια σου από κάστινγκ σε κάστινγκ, να χτυπήσεις την πόρτα ενός πρακτορείου, κ.ο.κ.  Αλλά αυτό είναι θέμα προσωπικό του κάθε νέου παιδιού. Και ενδεχομένως της οικογένειας του.  

Καθώς οι επικριτές των σχολιων του Σκούλου ολοένα και αυξάνονται από περιέργεια κάθισα και είδα αποσπάσματα από την εκπομπή.

Το κορίτσι λίγο πριν μπει στο πλατο μας μιλάει για το όνειρο της. Ωραία έως εδώ. Think Big που λένε και οι Αμερικάνοι. Θα μπορούσα να μπω στη διαδικασία να κρίνω το κορίτσι (είμαι μόλις εννέα πόντους κοντύτερη άλλωστε) αλλά δεν θα το κάνω παρόλο που θεωρώ πως όταν επιλέγεις να εμφανιστείς σε μια τέτοια εκπομπή αποδέχεσαι την δημόσια κριτική, τη δημόσια απόρριψη και ενδεχομένως τον εξευτελισμό. Ο τρόπος, όμως, κάνει τη διαφορά. Γιατί ένα κορίτσι που μόλις το έχουν απορρίψει 3 από τους 4 κριτές και βλέπεις ότι δεν σηκώνει την κριτική – κακώς κατ’ εμέ γιατί για να κριθει πήγε εκεί – δεν υπάρχει κανένας λόγος να το πατήσεις κάτω με ατάκες όπως δεν είσαι όμορφη και συμπαθητική. Ο τρόπος, λοιπόν, και όχι η άποψη γιατί αυτή είναι σεβαστή, του Σκούλου είναι στο πλαίσιο του τηλεοπτικού bullying, αυτού που πουλάει, που διεγείρει το κοινό. Αυτού του bullying που αγαπάς να μισείς.

Το ερώτημα λοιπόν για όλους τους επίδοξους συμμετέχοντες σε αντίστοιχα προγράμματα είναι ένα: αντέχεις την κριτική; Εγώ πάλι, ως τηλεθεάτρια, δεν αντέχω άλλη αγένεια, άλλον έναν φωστήρα που έρχεται σαν οδοστρωτήρας να παίξει με τη ματαιοδοξία ή τη φιλοδοξία άλλων ανθρώπων με σκοπό να κάνει νούμερα. 

Και τελικώς εμείς έχουμε τη δύναμη να γυρίσουμε την πλάτη σε τέτοιες συμπεριφορές. Κλείνοντας την τηλεόραση ή αλλάζοντας κανάλι. Με ένα απλό πάτημα κουμπιού. 

ΥΓ: Το προγραμμα, κατά την ταπεινή μου άποψη, όπως και πολλά άλλα του είδους, είναι αυστηρώς ακατάλληλο για μικρά κορίτσια, για κορίτσια που βρίσκονται στην αρχή της εφηβείας. Αυτά είναι τα πρότυπα που θέλουμε να έχουν τα κορίτσια; Ενθεν κακείθεν. 

Αμαλία Κυπαρίσση
Αμαλία Κυπαρίσση
Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES

MORE EDITOR'S ARTICLES

Η ταινία μικρού μήκους, “ο Αδελφός μου”: να τα σπάσεις ή να μην τα σπάσεις; Ενοχές και καθημερινές συνήθειες

Η ταινία μικρού μήκους, “ο Αδελφός μου”: να τα σπάσεις ή να μην τα σπάσεις; Ενοχές και καθημερινές συνήθειες

Στο σπίτι της αγάπης, η αγάπη όλα τα μπορεί

Στο σπίτι της αγάπης, η αγάπη όλα τα μπορεί

Χαστούκι στην αξιοπρέπεια

Χαστούκι στην αξιοπρέπεια

BabyDiaries: Τι περιμένεις; Τι να περιμένω; Το τραμ το τελευταίο; Μωρό περιμένω!

BabyDiaries: Τι περιμένεις; Τι να περιμένω; Το τραμ το τελευταίο; Μωρό περιμένω!

Ένας κόσμος γεμάτος μουσική για τους δυσλεξικούς με τη μέθοδο Tomatis

Ένας κόσμος γεμάτος μουσική για τους δυσλεξικούς με τη μέθοδο Tomatis

Κατάλληλο κάτω των 18. Ένα Φεστιβάλ που δεν πρέπει να χάσεις

Κατάλληλο κάτω των 18. Ένα Φεστιβάλ που δεν πρέπει να χάσεις

Μια θεατρική παράσταση, μια βόλτα στο Μεξικό & ένας βυζαντινός περίπατος

Μια θεατρική παράσταση, μια βόλτα στο Μεξικό & ένας βυζαντινός περίπατος

Κουράστηκα μαμά, είμαι δυσλεξική όχι χαζή: ιστορίες καθημερινής τρέλας.

Κουράστηκα μαμά, είμαι δυσλεξική όχι χαζή: ιστορίες καθημερινής τρέλας.

Η λέξη της χρονιάς και ο δεκάλογος του τοξικού ανθρώπου

Η λέξη της χρονιάς και ο δεκάλογος του τοξικού ανθρώπου