Rio Ferdinand: H τραγική ιστορία του άσου των γηπέδων που έχασε τη γυναίκα του και μεγαλώνει μόνος τα 3 παιδιά του

BODY by ΒΑΣΩ

 Το ντοκιμαντέρ που ακολουθεί τον 39χρονο πρώην αστέρα του αγγλικού ποδοσφαίρου σε κάθε του βήμα και παρακολουθεί τον τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να ξεπεράσει το χαμό της 34χρονης συζύγου του και να εμπνεύσει τα τρία παιδιά του κέρδισε το μεγάλο βραβείο. Και φαίνεται πως η ζωή τού χαμογελάει ξανά!

«Είναι κάπως τρελό, είναι μια καταιγιστική εμπειρία. Δεν το έκανα για κανέναν άλλο λόγο πέρα από τα τρία μου παιδιά. Το χειρότερο πράγμα που βγήκε από αυτό είναι πως πλέον γίνομαι πολύ ευσυγκίνητος. Μου επέτρεψε να δείχνω, τρωτός κάτι που οι άνθρωποι δεν το έχουν συνηθίσει». Ο θηριώδης πρώην διεθνής Άγγλος αμυντικός, Rio Ferdinand, στεκόταν βουρκωμένος στο πόντιουμ των BAFTA Awards κρατώντας το βραβείο για το Καλύτερο Ντοκιμαντέρ στην αγγλική τηλεόραση (Being Mum and Dad) και καθήλωσε τους παρευρισκόμενους και τους τηλεθεατές με την ομιλία του. «Το να είσαι αθλητής σημαίνει πως είσαι δομημένος ως ένας άφθαρτος άνθρωπος και για τους άλλους το να σε βλέπουν ευάλωτο από την τηλεόραση ήταν ένα μεγάλο κομμάτι στο στήσιμο του ντοκιμαντέρ» είπε ο 39χρονος αμυντικός, που έχασε τη σύζυγό του πριν από δύο χρόνια και ολοκλήρωσε σημειώνοντας: «Το ντοκιμαντέρ αυτό ήταν σαν στιγμιότυπο της εποχής της θλίψης και τώρα είμαι ευχαριστημένος να λέω πως αυτό το ντοκιμαντέρ έπαιξε ένα ρόλο ωθώντας με να προχωρήσω μπροστά σε μια περίοδο χαράς στη ζωή μου, όπου τα παιδιά μου είναι ευτυχισμένα και έχω μια όμορφη σύντροφο τώρα και κάνουμε βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση», ενώ συμπλήρωσε πως πλέον οι περαστικοί στο δρόμο δεν τον ρωτούν για το ποδόσφαιρο κι αυτό σημαίνει πως έχουμε κάνει πολύ καλή δουλειά».

Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί την πορεία του αθλητή, που προσπαθεί να διαχειριστεί την απώλεια της συζύγου και μητέρας των τριών παιδιών του. Πώς φτάσαμε όμως έως εδώ;

Ο 39χρονος παλαίμαχος άσος αποτέλεσε την κολόνα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για δώδεκα χρόνια (2002-14), ενώ η μεταγραφή του ήταν η ακριβότερη της Αγγλίας με το ποσό-ρεκόρ για την εποχή των 40 εκατ. ευρώ περίπου. Σκληρός, επιβλητικός (1,89 μ.), βιονικός, ίσως ένας από τους πιο τεχνίτες αμυντικούς της τελευταίας 20ετίας, δικαίωσε τον εμβληματικό μάνατζερ των «κόκκινων διαβόλων», Sir Alex Ferguson, για το αστρονομικό ποσό που δαπάνησε για να φέρει στην ομάδα του έναν αμυντικό, αφού η συμβολή του στην κατάκτηση 5 Πρωταθλημάτων και ενός Champions League ήταν καθοριστική. Έχοντας και 81 συμμετοχές με την Εθνική Αγγλίας, ο Ferdinand κατάφερε να συγκαταλέγεται στους κορυφαίους αμυντικούς όλων των εποχών.

Στα 36 του έφυγε από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για να παίξει για ένα χρόνο στην Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς και στις 30 Μαΐου του 2015 ανακοίνωσε πως «κρεμάει τα παπούτσια του».

Τους επόμενους μήνες οι φήμες που ήθελαν τη σύζυγό του και μητέρα των τριών παιδιών του, Rebecca Ellison, να αγωνίζεται να κρατηθεί στη ζωή, εξαιτίας της μάχης εναντίον του καρκίνου στο στήθος, είχαν φουντώσει για τα καλά. Παρόλο που είχε βγει νικήτρια το 2014, ο καρκίνος είχε επανέλθει στην πιο επιθετική του μορφή. Έτσι, στις 15 Μαΐου του 2015 ο Ferdinand γνωστοποιούσε το θάνατο της αγαπημένης του συζύγου. «Η αδελφή ψυχή μου έφυγε χθες βράδυ. Η Rebecca, η θαυμάσια σύζυγός μου, έφυγε ειρηνικά έπειτα από μια σύντομη μάχη εναντίον του καρκίνου στο Royal Marsden Hospital του Λονδίνου. Ήταν η φανταστική και αγαπητή μητέρα των τριών όμορφων παιδιών μας. Θα λείψει ως σύζυγος, αδελφή, θεία, κόρη και εγγονή. Θα ζει στις μνήμες μας ως καθοδηγήτρια και εμπνεύστρια». Η κηδεία της περιγράφηκε ως μια γιορτή της ζωής της Rebecca, καθώς είχε επιτρέψει στα τρία της παιδιά να διαλέξουν εκείνα τα τραγούδια που ακούστηκαν, ενώ πολλοί ήταν οι πρώην συμπαίκτες του ποδοσφαιριστή που ήταν δίπλα του την ώρα του αποχαιρετισμού.

Αργότερα, σε συνεντεύξεις του σημείωνε πως «όταν είσαι ποδοσφαιριστής, δεν χρειάζεται να σηκώσεις ούτε το μικρό σου δαχτυλάκι μέχρι να περάσεις τη λευκή γραμμή του γηπέδου. Όλοι δουλεύουν για σένα. Ακόμη και στο σπίτι, το μόνο που έκανα, για παράδειγμα, όταν θα πηγαίναμε διακοπές, ήταν να φτιάξω τη βαλίτσα μου. Όλα τα άλλα τα έκανε η Rebecca». Έπρεπε να μάθει ακόμη και τα βασικά. «Δεν ήξερα καν πώς κλείνεις ραντεβού με γιατρό. Ο μόνος γιατρός που γνώριζα ήταν εκείνος της ομάδας. Δεν είχα ιδέα…» συμπληρώνει.

 

Φυσικά και δεν δίστασε να παραδεχτεί πως ένιωθε ανεπαρκής για τα παιδιά του. «Εκείνη συνήθιζε να φτιάχνει τα κρεβάτια τους με ένα συγκεκριμένο τρόπο και όταν μου το είπαν σκέφτηκα πως ό,τι κι αν κάνω δεν θα είμαι αρκετά καλός».

Τότε ήταν που εκτίμησε όλη τη δουλειά που έκανε η Rebecca μεγαλώνοντας τα παιδιά και κρατώντας την οικογένεια ενωμένη. «Η μόνη δουλειά που είχα ήταν να τα πηγαίνω στο σχολείο και να τα παίρνω. Αυτό όμως ήταν το πιο εύκολο. Πού είναι τα παπούτσια τους; Πού είναι τα ρούχα τους; Οι τσάντες τους;».

Το πιο σημαντικό από τα προβλήματα που είχε να αντιμετωπίσει ήταν ο τρόπος με τον οποίον θα έπρεπε να διαχειριστεί τη θλίψη των παιδιών του. Θυμήθηκε πως όταν ο ένας γιος του είδε έναν τοίχο με κολλημένες ευχαριστήριες κάρτες βγαίνοντας από το νοσοκομείο τον ρώτησε «τι είναι αυτό, μπαμπά;». «Του είπα πως αυτές είναι κάρτες με τις οποίες ευχαριστούν το ιατρικό προσωπικό οι ασθενείς και οι συγγενείς τους. Και τότε εκείνος απάντησε “Ναι, αλλά δεν βοήθησαν τη μαμά μου” και συνέχισε να περπατάει».

Σε άλλη συνέντευξη είχε αναφερθεί σε μια άλλη δύσκολη στιγμή που κλήθηκε να αντιμετωπίσει. «Πιθανώς το πιο σκληρό κομμάτι είναι λίγο πριν φύγει, τότε που πρέπει να πεις στα παιδιά σου φεύγοντας από το νοσοκομείο πως δεν θα δουν ξανά τη μητέρα τους. Δεν θα το ευχόμουν σε κανέναν».

Σε προσωπικό επίπεδο, αναφέρθηκε στις τύψεις που νιώθει για όλα εκείνα που δεν της είπε ποτέ γιατί φοβήθηκε πως θα γινόταν πολύ συναισθηματικός. «Χωρίς συζήτηση, χάνεις την ευκαιρία να γνωρίζεις τι θα ήθελε ο σύντροφός σου κι αυτό είναι βασανιστικό» λέει και προσθέτει πως έμαθε πόσο σημαντικό είναι να μιλάς: «Τα παιδιά μου έχουν την ανάγκη να με βλέπουν να μιλάω και να εκφράζω τα συναισθήματά μου. Το να μιλάς δεν διώχνει τον πόνο, αλλά όντως βοηθά». Και εξηγεί πως «δεν εισέπραττα τι ένιωθαν στην πραγματικότητα τα παιδιά μου. Ειδικά τα δύο αγόρια, κάθε φορά που γινόταν μια αναφορά, έφευγαν… Το τρομακτικό για ένα γονιό είναι πως δεν ξέρεις ποια είναι η κατάσταση των παιδιών σου».

Το ντοκιμαντέρ Being Mum And Dad ακολουθεί τον Rio σε συζητήσεις που κάνει με τεθλιμμένους γονείς και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν την απώλεια του συντρόφου τους. Ο ίδιος ο 39χρονος ξεσπά σε κλάματα όταν εξομολογείται πως «δεν νομίζω πως θρήνησα κατάλληλα. Δεν έδωσα στον εαυτό μου αυτόν το χρόνο να καθίσει και πραγματικά να εξωτερικεύσω όσα είχα μέσα μου και να τα ξεπεράσω… Δεν θέλω να σκέφτομαι. Δεν θέλω κάποιες συγκεκριμένες σκέψεις στο μυαλό μου».

Σε μια άλλη στιγμή του ντοκιμαντέρ αποκαλύπτει πως το να μιλά με άλλους ανθρώπους που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με εκείνον τον βοήθησε. Αλλά όπως ο ίδιος παραδέχεται, «ξέρω πως δεν έχω προχωρήσει. Δεν με βλέπω να βγάζω σύντομα τη βέρα μου».

Μιλώντας με άλλους χήρους, ο Rio συνειδητοποίησε πως μόνο βρίσκοντας την αγάπη ξανά θα προχωρούσε με σωστό βηματισμό. Έτσι, στα βραβεία τον συνόδευε η νέα του σύντροφος, Kate Wright, πρώην παίκτρια reality, η οποία φαίνεται να έδωσε νέα πνοή στην οικογένεια. Μιλώντας για τη νέα του σχέση, ο Ferdinand εξήγησε πως «Είμαι πραγματικά χαρούμενος, τα παιδιά είναι χαρούμενα – πιο χαρούμενα δεν θα μπορούσαν να είναι. Είμαι σε μια σχέση και όλα πηγαίνουν καλά. Τα παιδιά μου αξίζουν να είναι χαρούμενα, είχαν μια τραγωδία στη ζωή τους τα τελευταία χρόνια».

Βάσω Στασινού-Νικοπολίδη
Βάσω Στασινού-Νικοπολίδη
Το σώμα λέει αυτό που δεν μπορούν να πουν οι λέξεις
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES