Μαθαίνοντας σε ένα παιδί να μοιράζεται

Ψυχολογία

Ήρα Κουρή , 17-05-2018

«Δικό μου είναι», «Όχι, αυτό είναι δικό μου!». Η σκηνή γνώριμη: δυο παιδιά, ένα παιχνίδι, θυμός, κλάματα και εσείς σε αμηχανία να αναρωτιέστε αν έχετε μεγαλώσει ένα αγενές και κακομαθημένο παιδί! Πως θα μάθει να μοιράζεται τα πράγματα του; Τι μπορείτε να κάνετε για να βοηθήσετε;

Αρχικά θα πρέπει να δείξετε υπομονή και να κατανοήσετε ότι αυτό δεν μπορεί να αλλάξει από τη μία στιγμή στην άλλη. Το μοίρασμα είναι μια δεξιότητα, η οποία κατακτάται και εξελίσσεται με τον χρόνο. Για να μπορεί να μοιραστεί κάποιος, θα πρέπει πρώτα να μπορεί να μπει στη θέση του αλλού και να καταλάβει τα συναισθήματα του. Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, διανύουν μια εγωκεντρική φάση, κατά την οποία πιστεύουν πως αποτελούν το επίκεντρο του κόσμου. Είναι προσηλωμένα στις δικές τους επιθυμίες και δεν αναγνωρίζουν τις ανάγκες των άλλων. Πρόκειται για ένα υγιές αναπτυξιακό στάδιο, κατά το οποίο τα παιδιά ανακαλύπτουν την ταυτότητα τους, αρχίζουν σιγά σιγά να αυτονομούνται και, μέσω της κτητικότητας, μαθαίνουν να διεκδικούν τα θέλω τους. Η ικανότητα για ενσυναίσθηση(η ικανότητα δηλαδή να αναγνωρίζουμε και να κατανοούμε τα συναισθήματα των άλλων), αρχίζει να αναπτύσσεται γύρω στα 4-6 έτη, όπου και η έννοια του «μοιράζομαι» αρχίζει να γίνεται πιο κατανοητή.

Ξεκινήστε από νωρίς να δίνετε το καλό παράδειγμα. «Μου έφεραν μια τούρτα δώρο στη δουλειά και την έφερα σπίτι για να την μοιραστούμε όλοι», «θέλεις λίγο από το παγωτό μου;», «έλα να δοκιμάσουμε να φτιάξουμε μαζί το παζλ». Δείξτε του με τις πράξεις σας, ότι το να μοιράζεσαι πράγματα είναι κάτι πολύ όμορφο. Περιγράψτε με πόση χαρά δανείσατε το αγαπημένο σας βιβλίο στη φίλη σας ή πόσο χαρήκατε που πήρατε από εκείνη μια συνταγή που σας άρεσε. Μην ξεχνάτε, πως αποτελείτε βασικό πρότυπο συμπεριφοράς για το παιδί σας.

Συναναστροφή με άλλα παιδάκια. Προτιμήστε να πηγαίνετε σε παιδικές χαρές ή σε παιδότοπους, όπου τα παιχνίδια εκεί είναι κοινά και έτσι το παιδί θα μάθει ευκολότερα να περιμένει τη σειρά του. Όταν προσκαλείτε στο σπίτι φίλους του παιδιού σας, μπορείτε έπειτα από συνεννόηση μαζί του, να κρύψετε τα αγαπημένα του παιχνίδια, τα οποία δεν θέλει με τίποτα να μοιραστεί και να βγάλετε εκείνα, με τα οποία θα μπορούν να παίξουν μαζί. Μπορείτε να ζητήσετε και από τα άλλα παιδιά να φέρνουν μαζί μερικά από τα δικά τους παιχνίδια, έτσι το παιδί σας θα κατανοήσει καλυτέρα τη σημασία της ανταλλαγής. Σε περίπτωση τσακωμού, καλό είναι να αφήσετε τα παιδιά να διαχειριστούν τη κατάσταση μόνα τους. Με αυτό τον τρόπο θα μάθουν πως να διεκδικούν, αλλά και πως να υποχωρούν. Αναμιχθείτε μόνο όταν κρίνετε ότι η κατάσταση έχει γίνει επικίνδυνη για τα παιδιά ή μόνο όταν σας προσκαλέσουν τα ίδια. Ακόμη και τότε όμως, μοναδικός σκοπός σας θα πρέπει να είναι να τα βοηθήσετε να αναπτύξουν ένα αποτελεσματικότερο τρόπο διευθέτησης των καυγάδων τους.

Μην τιμωρείτε, επιβραβεύστε. Αντί να τιμωρείτε κάθε κακή πράξη του παιδιού, επιλέξτε να επιβραβεύετε τις θετικές πράξεις. Στην περίπτωση μας, επιλέξτε να επιβραβεύσετε τις φορές εκείνες που το παιδί υπήρξε γενναιόδωρο, από το να το τιμωρήσετε για την φορά εκείνη που αρνήθηκε να μοιραστεί το παιχνίδι του. Το να μαλώνετε και να πιέζετε ένα παιδί δεν έχει καμία χρησιμότητα. Αντιθέτως, ένα υποστηρικτικό σχόλιο όπως: «ήταν πολύ ευγενικό που μοιράστηκες το παιχνίδι σου με τον φίλο σου, φάνηκε να το χαίρεται πολύ», δίνει την απαραίτητη ενθάρρυνση προς την επιθυμητή συμπεριφορά.

Μιλήστε για συναισθήματα. «Η φίλη σου φάνηκε πολύ χαρούμενη όταν της δάνεισες το παιχνίδι σου». «Νομίζω πως εκείνο το παιδάκι στενοχωρήθηκε πολύ που του πήρες το παιχνίδι του. Εσύ πως θα ένιωθες αν σου έπαιρναν το παιχνίδι;» Είναι ένα πρώτο βήμα, ώστε να αρχίσει το παιδι σιγά σιγά, να αντιλαμβάνεται τα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων.

Ήρα Κουρή

Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Msc Παιδοψυχολογίας

([email protected]), 6942434342

 

 

Ήρα Κουρή
Ήρα Κουρή
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES