Πόσο κρατάει η γυναικεία φιλία;

MIND by ΑΜΑΛΙΑ

#Φιλία: μια απολύτως εκούσια σχέση η οποία εμπεριέχει αμοιβαίο σεβασμό, αποδοχή, οικειότητα, εμπιστοσύνη, διαχρονικότητα! Για αυτό και κάθε παρέα έχει τη δική της ιστορία.

 Ο Ισοκράτης έλεγε “να μην βιαζόμαστε να γίνουμε φίλοι αλλά όταν γίνουμε να προσπαθήσουμε να παραμείνουμε” και όταν καταφέρνεις μετά από σχεδόν 30 χρόνια να έχεις ακριβώς τους ίδιους φίλους δεν μπορεί παρά να αισθάνεσαι ευλογημένος.

Και οι δικές μου φίλες μετά από σχεδόν 30 χρόνια παραμένουν ίδιες. Παρούσες στη ζωή μου και γνώστριες του παρελθόντος μου. Ευελπιστώ να είναι και συνοδοιπόροι στα γηρατειά μου. Με αυτές τις φίλες μεγάλωσα, έμαθα, γέλασα, έκλαψα, άκουσε η μια την άλλη, μιλήσαμε για τους πρώτες έρωτες αλλά και αυτόν τον τελευταίο το μεγάλο, μαζί γεννήσαμε, μαζί κάναμε ανακαλύψεις (μικρές και μεγάλες, προσωπικές και απρόσωπες), μιλήσαμε, σωπάσαμε.

Στην πορεία της ζωής, νομοτελειακά, βρίσκεις και άλλους συνοδοιπόρους. Τώρα πια, στα 40+, οι επιλογές είναι απολύτως συνειδητές. Έλκομαι από ανθρώπους που με καταλαβαίνουν, κυρίως αυτοί που καταλαβαίνουν τις σιωπές μου. Αυτές που δεν είναι πολλές αλλά είναι εκκωφαντικές. Αυτοί που αφουγκράζονται τα θέλω μου, που δε ζητούν κάτι, που με κάνουν καλύτερο άνθρωπο.

Αλλά αυτοί οι πρώτοι, αυτοί που ενηλικιώθηκες μαζί τους, που έχετε περπατήσει στα ίδια μονοπάτια, την ίδια στιγμή, είναι σχέσεις ζωής! Γιατί υπάρχει ένας άρρηκτος δεσμός που σας συνδέει αυτός που μπλέκει το παρελθόν με το παρόν και δημιουργεί προσδοκίες για το μέλλον.

Έχεις αισθανθεί ποτέ ότι κάποιος προδίδει αυτό το δεσμό; Εάν όχι δε σου το εύχομαι. Σε αυτά τα ξεκαθαρίσματα της μεσήλικης ζωής γκρεμίζεται η γη κάτω από τα πόδια σου. Συνταράσσεται το σύμπαν σου. Στην αρχή τουλάχιστον. Με την πάροδο του χρόνου ξεχνάς το λόγο που σε πρόδωσαν και το μόνο που μένει είναι αυτή η έντονη αίσθηση του δεσμού που σας συνδέει.

Οι ανθρώπινες σχέσεις δε σηκώνουν ζύγι. Δεν παίρνεις μια γόμα για να σβήσεις.

Κλείνεις κεφάλαια και προχωράς. Όταν αισθάνεσαι, όμως, ότι όλο αυτό ίσως είναι απλώς μια παρένθεση τι κάνεις; Εμπιστεύομαι το ένστικτο μου, αλλά και τη λογική μου. Και εκεί αρχίζει η πάλη! Και σε αυτό το δίλημμα ποτέ δεν είχα απάντηση. Αυτό που ξέρω είναι ότι όσο περνάει ο χρόνος δεν θέλω να αφήνω λογαριασμούς ανοιχτούς, όχι μόνον  με τρίτους, αλλά κυρίως με τον ίδιο μου τον εαυτό.

Πριν πολλά χρόνια, μεσάνυχτα στο Παρίσι, περπατούσαμε στην Place Saint Germain de Pres, όλες μαζί μεθυσμένες από τα φώτα της πόλης και το κόκκινο Merlot. Κοίταξα το καφέ Les Deux Magots και μοιράστηκα το πιο τρελό μου όνειρο με τις φίλες μου πασπαλισμένο λίγο από Σιμόν Ντε Μποβουάρ και λίγο από Ντολόρες Ιμπάρρουρι, γνωστή και ως Πασιονάρια (λουλούδι του Πάθους)… Καμιά τους δε με ειρωνεύτηκε. Δώσαμε σιωπηρό όρκο να ακολουθήσουμε η μια τα βήματα της άλλης και να σταθούμε δίπλα-δίπλα. Ο όρκος επισφραγίστηκε χωρίς λόγια αλλά με μια μεγάλη αγκαλιά. Και συνεχίζουμε. Ισως κάποια μελλοντικά μεσάνυχτα στο Παρίσι να ξαναβρεθούμε μαζί με τα παιδιά μας πια για να μοιραστούμε και πάλι τους πόθους, τα θέλω και τα όνειρα μας. Κάτι από ταινία Γούντυ Άλλεν.

Αμαλία Κυπαρίσση
Αμαλία Κυπαρίσση
Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES

MORE EDITOR'S ARTICLES

Ο σεξισμός μέσα μας και γύρω μας

Ο σεξισμός μέσα μας και γύρω μας

10 “κανόνες” για αγορομάνες

10 “κανόνες” για αγορομάνες

Μια ημέρα στην Εθνική Βιβλιοθήκη

Μια ημέρα στην Εθνική Βιβλιοθήκη

5 στιγμές, 5 αφορμές, 5 δεσμεύσεις και ένα τραγούδι για το 2019

5 στιγμές, 5 αφορμές, 5 δεσμεύσεις και ένα τραγούδι για το 2019

Κλείσε θέση & πάμε βόλτα: 3 ολοκληρωμένες προτάσεις, θέατρο, βόλτα, φαγητό για τα Χριστούγεννα

Κλείσε θέση & πάμε βόλτα: 3 ολοκληρωμένες προτάσεις, θέατρο, βόλτα, φαγητό για τα Χριστούγεννα

Η ταινία μικρού μήκους, “ο Αδελφός μου”: να τα σπάσεις ή να μην τα σπάσεις; Ενοχές και καθημερινές συνήθειες

Η ταινία μικρού μήκους, “ο Αδελφός μου”: να τα σπάσεις ή να μην τα σπάσεις; Ενοχές και καθημερινές συνήθειες

Στο σπίτι της αγάπης, η αγάπη όλα τα μπορεί

Στο σπίτι της αγάπης, η αγάπη όλα τα μπορεί

Χαστούκι στην αξιοπρέπεια

Χαστούκι στην αξιοπρέπεια

BabyDiaries: Τι περιμένεις; Τι να περιμένω; Το τραμ το τελευταίο; Μωρό περιμένω!

BabyDiaries: Τι περιμένεις; Τι να περιμένω; Το τραμ το τελευταίο; Μωρό περιμένω!