Πόσο κοστίζει η σιωπή; Παιδικές ζωές είναι το τίμημα

MIND by ΑΜΑΛΙΑ

Αυτή η φωτογραφία τις τελευταίες ημέρες με στοιχειώνει. Είναι τα νέα τον τελευταίο καιρό που σε στοιχειώνουν. Και όταν οι λέξεις δένονται με δυνατές εικόνες όπως αυτές του Κουβανού Erik Ravelo η σιωπή σε μουδιάζει και χωρίς να το καταλάβεις γίνεται εσωτερική κραυγή. Την τελευταία εβδομάδα στο μέτωπο της Συρίας μαίνεται πόλεμος με 500 θύματα. 120 από αυτούς που σφαγιάστηκαν είναι παιδιά. 120 αθώα παιδιά έχασαν τη ζωή τους σε έναν πόλεμο συμφερόντων που έχει αφήσει χιλιάδες νεκρούς και εκατομμύρια να περιπλανώνται σε άλλα μέρη της γης με προορισμό το άγνωστο και βάρκα την ελπίδα.

Στην Αμερική ο καθένας αρπάζει ένα όπλο μπαίνει σε ένα σχολείο και πυροβολεί αδιακρίτως σκοτώνοντας αθώα παιδικά χαμόγελα. Τα παιδιά απροστάτευτα, στο έλεος του πολέμου, στο έλεος κάθε ψυχοπαθή και ανώμαλου. 

Και εμείς; Η “παγκόσμια κοινή γνώμη”; Σιωπη!

Στο πρώτο κρούσμα από τα ζεστά μας σπίτια “συμπάσχουμε” ποστάροντας μαύρες κορδέλες, λόγια συμπαράστασης. “Σπαταλάμε” μερικά δευτερόλεπτα από τη ζωή μας για να ακολουθήσουμε το trend της ημέρας. Άραγε κάνουμε μια παύση να αναλογιστούμε πως τα 500 θύματα της Συρίας την τελευταία εβδομάδα είναι στοργικές μητέρες σαν εσένα και εμένα, είναι νέοι με όνειρα, άντρες με πυγμή, παιδικά χαμόγελα; Ότι πίσω από τον αριθμό υπάρχουν άνθρωποι; Ο καθένας από τους οποίους είναι ξεχωριστός και μοναδικός;

Και εμείς τι κάνουμε; Σιωπή! 

Αυτό που με προβληματίζει είναι εάν η σιωπή είναι μούδιασμα, όπως το δικο μου, ή αδιαφορία. Εάν συνηθίσαμε στη μυρωδιά του θανάτου και δεν μας κάνει πια εντύπωση ή εάν πιστεύουμε πως ό,τι είναι μακριά από το “σπίτι” μας δεν μας αφορά. Και μετά διερωτάσαι τι μπορώ να κάνω εγώ; Πως θα αλλάξει τον κόσμο, το ρου της ιστορίας ένα δικό μου ποστ, μια δική μου “ευτελής” πραξη διαδικτυακής συμπαράστασης, η δική μου “ισχνή” φωνή; Το πιο πιθανό είναι πως ουδόλως θα τον αλλάξει. Αλλά μπορεί και να καταφέρουμε όλοι μαζί να κάνουμε έστω και στο ελάχιστο τη διαφορά. Τουλάχιστον θα έχουμε προσπαθήσει. Με τη σιωπη αισθάνομαι πως απλώς θα εχουμε συνηγορήσει. 

Οι φωτογραφίες του Erik Ravelo, δεν είναι καινούργιες αλλά το θέμα τους είναι διαχρονικά σοκαριστικό. Υπάρχουν για να μας θυμίζουν, κάθε μέρα, κάθε λεπτό, πως τα παιδιά είναι πάντα τα θύματα των ενηλίκων. Των άλλων τα παιδιά, όμως, θα μπορούσαν να είναι και δικά σου παιδιά. Και πως τα παιδικά χαμόγελα είναι για να λάμπουν και να κάνουν τον κόσμο που ζούμε καλύτερο. Με περισσότερη αγάπη, ενσυναίσθηση, συμπόνοια, αλληλεγγύη, ευγνωμοσύνη και χαρά. Με λιγότερη εμπάθεια και μίσος.

Τα 6 αμαρτήματα των “μεγάλων” που αφανίζουν τις ζωές των μικρών σε 6 φωτογραφίες:

Η πρώτη φωτογραφία αναφέρεται στην παιδοφιλία στους κόλπους της Καθολικής Εκκλησίας

Η δεύτερη φωτογραφία στη σεξουαλική κακοποίηση ανήλικων παιδιών στην Ταϋλάνδη από τουρίστες.

Η τρίτη στον πόλεμο στη Συρία

Η τέταρτη στη μαύρη αγορά παιδικών οργάνων όπου τις περισσότερες φορές τα “θύματα” είναι παιδιά από υποανάπτυκτες χώρες.

Η πέμπτη αναφέρεται στην εύκολη πρόσβαση σε όπλα στην Αμερική που στοιχίζει τη ζωή αθώων παιδιών κάθε χρόνο

Και η έκτη κάνει αναφορά στην παχυσαρκία και τη βιομηχανία των fast food που σκοτώνει.    

Αμαλία Κυπαρίσση
Αμαλία Κυπαρίσση
Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES

MORE EDITOR'S ARTICLES

Ο σεξισμός μέσα μας και γύρω μας

Ο σεξισμός μέσα μας και γύρω μας

10 “κανόνες” για αγορομάνες

10 “κανόνες” για αγορομάνες

Μια ημέρα στην Εθνική Βιβλιοθήκη

Μια ημέρα στην Εθνική Βιβλιοθήκη

5 στιγμές, 5 αφορμές, 5 δεσμεύσεις και ένα τραγούδι για το 2019

5 στιγμές, 5 αφορμές, 5 δεσμεύσεις και ένα τραγούδι για το 2019

Κλείσε θέση & πάμε βόλτα: 3 ολοκληρωμένες προτάσεις, θέατρο, βόλτα, φαγητό για τα Χριστούγεννα

Κλείσε θέση & πάμε βόλτα: 3 ολοκληρωμένες προτάσεις, θέατρο, βόλτα, φαγητό για τα Χριστούγεννα

Η ταινία μικρού μήκους, “ο Αδελφός μου”: να τα σπάσεις ή να μην τα σπάσεις; Ενοχές και καθημερινές συνήθειες

Η ταινία μικρού μήκους, “ο Αδελφός μου”: να τα σπάσεις ή να μην τα σπάσεις; Ενοχές και καθημερινές συνήθειες

Στο σπίτι της αγάπης, η αγάπη όλα τα μπορεί

Στο σπίτι της αγάπης, η αγάπη όλα τα μπορεί

Χαστούκι στην αξιοπρέπεια

Χαστούκι στην αξιοπρέπεια

BabyDiaries: Τι περιμένεις; Τι να περιμένω; Το τραμ το τελευταίο; Μωρό περιμένω!

BabyDiaries: Τι περιμένεις; Τι να περιμένω; Το τραμ το τελευταίο; Μωρό περιμένω!