Χάνεις την ψυχραιμία σου, φωνάζεις, ουρλιάζεις στα παιδιά σου; Διάβασε το

MIND by ΑΜΑΛΙΑ

“Το πιο σημαντικό πράγμα σχετικά με τη μαμά μου είναι… ότι είναι πάντα δίπλα μου, ακόμη και όταν βρίσκω το μπελά μου”. Αυτή είναι μια δήλωση που όλες οι μαμάδες θα θέλαμε να κάνουν τα παιδιά μας για εμάς. Η αλήθεια είναι, όμως, ότι δεν είναι πάντα έτσι. Γιατί κάποια στιγμή, ίσως τις περισσότερες στιγμές, φωνάζουμε στα παιδιά μας άνευ λόγου και αιτίας ή για την ακρίβεια για μικροπράγματα!

Για σκεφτείτε λίγο γιατί φωνάζετε στα μικρά σας; Συνήθως για μικρά καθημερινά γίνεται μια μεγάλη έκρηξη σαν να σκάει μπαλόνι. Μπορεί να ήταν γιατί έριξε το κουτί με τα δημητριακά στην προσπάθεια να εξυπηρετηθεί μόνο του, γιατί δεν πέφτει για ύπνο στην ώρα του, γιατί δεν φοβάται να κοιμηθεί μόνο του, γιατί θέλει ένα ακόμη παραμύθι ή παιχνίδι όταν εσύ θέλεις την ησυχία σου, για το ποιός θα πάρει τη μεγαλύτερη μπάλα παγωτό και ο κατάλογος ατελείωτος… Και εμείς χάνουμε την ψυχραιμία μας, χάνουμε τον έλεγχο!

Μέχρι που έρχεται αυτή η στιγμή και συνειδητοποιείς το λάθος σου… την ώρα που φωνάζεις, ουρλιάζεις για την ακρίβεια στο παιδί σου, επειδή έριξε στο πάτωμα κατά λάθος τα δημητριακά αρχίζει να κλαίει πριν ακόμη ανοίξεις το στόμα σου. Ξαφνικά βλέπεις το φόβο στα μάτια του και σου χτυπάει το καμπανάκι… σε φοβάται! Είσαι η μάνα τύρρανος. Και θέλεις να αλλάξεις. Πρέπει να αλλάξεις γιατί δεν ήθελες να μεγαλώσεις φοβισμένα παιδιά. Και φυσικά αναθεωρείς.

Αρχίζεις, λοιπόν, να αντιμετωπίζεις διαφορετικά τα μικρά, καθημερινά ατυχήματα. Παίρνεις βαθιές αναπνοές και αλλάζεις στάση: “Δεν πειράζει έγινε κατά λάθος… θα σε βοηθήσω να μαζέψουμε”, δίνεις στο παιδί σου τη σκούπα για να τα μαζέψει, το χαρτί για να καθαρίσει, εξηγείς ότι η μαμά θέλει να ξεκουραστεί λίγο και δεν μπορεί να διαβάσει πέμπτη φορά το παραμύθι… Αντί να γουρλώσεις τα μάτια και να βάλεις τις φωνές εξηγείς ότι πρέπει να προσέχουμε με το ποτήρι γιατί σπάει και μπορεί να χτυπήσουμε!

Τότε τα παιδιά μας θα πουν η μαμά μου είναι πάντα εκεί για μένα!

 

 

 

 

 

Αμαλία Κυπαρίσση
Αμαλία Κυπαρίσση
Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES

MORE EDITOR'S ARTICLES

Χαστούκι στην αξιοπρέπεια

Χαστούκι στην αξιοπρέπεια

BabyDiaries: Τι περιμένεις; Τι να περιμένω; Το τραμ το τελευταίο; Μωρό περιμένω!

BabyDiaries: Τι περιμένεις; Τι να περιμένω; Το τραμ το τελευταίο; Μωρό περιμένω!

Ένας κόσμος γεμάτος μουσική για τους δυσλεξικούς με τη μέθοδο Tomatis

Ένας κόσμος γεμάτος μουσική για τους δυσλεξικούς με τη μέθοδο Tomatis

Κατάλληλο κάτω των 18. Ένα Φεστιβάλ που δεν πρέπει να χάσεις

Κατάλληλο κάτω των 18. Ένα Φεστιβάλ που δεν πρέπει να χάσεις

Μια θεατρική παράσταση, μια βόλτα στο Μεξικό & ένας βυζαντινός περίπατος

Μια θεατρική παράσταση, μια βόλτα στο Μεξικό & ένας βυζαντινός περίπατος

Κουράστηκα μαμά, είμαι δυσλεξική όχι χαζή: ιστορίες καθημερινής τρέλας.

Κουράστηκα μαμά, είμαι δυσλεξική όχι χαζή: ιστορίες καθημερινής τρέλας.

Η λέξη της χρονιάς και ο δεκάλογος του τοξικού ανθρώπου

Η λέξη της χρονιάς και ο δεκάλογος του τοξικού ανθρώπου

Παιδεία δεν είναι τα πτυχία αλλά η αισθητική μας

Παιδεία δεν είναι τα πτυχία αλλά η αισθητική μας

3 δράσεις, 3 στάσεις σε μια μέρα

3 δράσεις, 3 στάσεις σε μια μέρα