Να χρησιμοποιούμε ή όχι την τιμωρία; Κι αν ναι, με τι τρόπο; Κι αν όχι, γιατί;

Ψυχολογία

Έχει χυθεί πολύ μελάνι για τη σημασία των ορίων. Έχουν διατυπωθεί πολλές απόψεις, πολλές θεωρίες, πολλές απ’ τις οποίες μεταξύ τους διαφορετικές… Να βάζουμε ή να μην βάζουμε όρια στα παιδιά μας? Να χρησιμοποιούμε ή όχι την τιμωρία? Κι αν ναι, με τι τρόπο? Κι αν όχι, γιατί? Ποιος είναι υπεύθυνος για την τήρηση των ορίων, πόσο σημαντικό είναι και οι δύο γονείς να τα τηρούν εξίσου και να μην ακυρώνουν ο ένας τον άλλον? Ποιος ο ρόλος των παππούδων και των γιαγιάδων σ’ αυτήν την προσπάθεια των γονέων? Ποιος ο ρόλος του σχολείου?

Αυτά και άλλα πολλά τα ερωτήματα που βασανίζουν καθημερινά όλους μας : Όλους όσους μεγαλώνουμε παιδιά, όσους δουλεύουμε με παιδιά, όλους όσους αγαπάμε και νοιαζόμαστε για τα παιδιά…

Στο κείμενο που ακολουθεί θα σταθούμε στα βασικά αναλύοντας κυρίως τον λόγο (και όχι τόσο τον τρόπο) για τον οποίο τα όρια, η τιμωρία και τα συναφή «εργαλεία» διαπαιδαγώγησης, πρέπει να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανατροφή των παιδιών μας, εξίσου σημαντικό μ’ αυτόν της βιολογικής και της πνευματικής τροφής τους.

  1. Όρια υπάρχουν παντού. Στην ανθρώπινη φύση, στην ανθρώπινη κοινωνία, στις σχέσεις των ανθρώπων. Η έννοια του «ορίου» είναι συναφής του ανθρώπινου μέτρου. Ο «άνευ ορίων» είναι αμετροεπής!
  2. Στην κοινωνία, την καθημερινή ζωή στο σχολείο και αργότερα στην εργασία, στις συναλλαγές, παντού, η παραβίαση των ορίων συνιστά αδίκημα – κυριολεκτικά ή μεταφορικά. Τα παιδιά οφείλουν να γνωρίζουν και να προσαρμόζονται σε αυτή την πραγματικότητα.
  3. Η προσαρμογή στους κανόνες βοηθά τα παιδιά αρχικά να προσαρμοστούν στις «νέες καταστάσεις» της ζωής τους (σχολείο, φιλίες…) κατά συνέπεια τους δίνεται η δυνατότητα να προχωρήσουν σε νέες κατακτήσεις : κοινωνικές , γνωσιακές, πνευματικές. Αντιθέτως ένα παιδί με δυσκολίες προσαρμογής (συχνά χωρίς όρια) δυσκολεύεται αναλόγως και στα παραπάνω επίπεδα.

Ας μείνουμε στα βασικά. Στα οποία όμως χρειάζεται οπωσδήποτε (πάντα) να προσθέτουμε και την αξία του γονεϊκού προτύπου σ’ αυτή τη θεώρηση περί όρων : Με δυο λόγια αν εμείς οι γονείς δεν τηρούμε πρώτοι τα όρια που θεσπίζουμε για τα παιδιά, ας μην έχουμε την προσδοκία (ή την απαίτηση…) τα παιδιά να πράξουν αυτό που εμείς παραλείπουμε…!

Γιάννης Ξηντάρας
Γιάννης Ξηντάρας
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES

MORE EDITOR'S ARTICLES

Διαζύγιο: πως ενημερώνουμε το παιδί για την απόφαση των γονιών του

Διαζύγιο: πως ενημερώνουμε το παιδί για την απόφαση των γονιών του

Η αποτυχία οδηγεί στην επιτυχία

Η αποτυχία οδηγεί στην επιτυχία

Η πιο ασφαλής οδός για να βρούμε τον άνθρωπο μας, είναι πρώτα να αγαπήσουμε εμείς τον εαυτό μας

Η πιο ασφαλής οδός για να βρούμε τον άνθρωπο μας, είναι πρώτα να αγαπήσουμε εμείς τον εαυτό μας

Γιατί δυσκολευόμαστε να πάρουμε αποφάσεις…

Γιατί δυσκολευόμαστε να πάρουμε αποφάσεις…

Αδελφική σχέση… μία σχέση αληθινής, αγνής αγάπης

Αδελφική σχέση… μία σχέση αληθινής, αγνής αγάπης

Πως θα διατηρήσουμε τις σχέσεις μας με τους άλλους μέσα από την πολυπλοκότητα τους

Πως θα διατηρήσουμε τις σχέσεις μας με τους άλλους μέσα από την πολυπλοκότητα τους

Η αδυναμία ενός ανθρώπου να συμφωνεί ακόμα κι όταν διαφωνεί!

Η αδυναμία ενός ανθρώπου να συμφωνεί ακόμα κι όταν διαφωνεί!

Τι σημαίνει ‘’πρώτα εγώ και οι υπόλοιποι έπονται…’’

Τι σημαίνει ‘’πρώτα εγώ και οι υπόλοιποι έπονται…’’

Η ζήλεια που νιώθουμε δεν είναι πάντα άδικη… Ή μήπως είναι;

Η ζήλεια που νιώθουμε δεν είναι πάντα άδικη… Ή μήπως είναι;