Fairy Plays #9: Ο γεράκος, που έπινε ζεστή σοκολάτα τα Χριστούγεννα

Guest Editors

4moms team , 22-12-2017

Tης Σοφίας Κουκουλά

Παραμύθι 9

(Τα Χριστούγεννα είναι αγάπη…)

Στην άκρη του πλακόστρωτου εμπορικού δρόμου, με τα πολυόροφα πολυκαταστήματα, με τα φωτισμένα μαγαζιά και τις στολισμένες βιτρίνες, με τους ευγενείς συνοδούς και τις κυρίες με τις γούνες, με τα παιδιά που τραβολογούσαν τις μαμάδες τους και τα κορίτσια, που χασκογελούσαν πίσω από τα τετράδια τις φυσικής ή της ιστορίας, στην άκρη αυτού του δρόμου, βρισκόταν -σχεδόν ξεχασμένο- ένα τσαγκάρικο, ένα επί ένα όλο κι όλο. Ιδιοκτήτης του ήταν ένας συμπαθής γεράκος, ξεχασμένος κι αυτός από τον χρόνο κι από τους ανθρώπους, κρυμμένος πίσω από στίβες παπούτσια, σκυμμένος πάντα κι απασχολημένος με κάποιο τακούνι ή μια ξεκολλημένη σόλα.

   Ο γεράκος άνοιγε το τσαγκάρικο του περίπου εννιά με δέκα λεπτά μετά τις οχτώ και με την δύση του ηλίου, άφηνε πίσω από την σιδερένια πόρτα τα σύνεργά του και κατηφόριζε τον δρόμο για το σπίτι. Με το που έμπαινε το κλειδί στην πόρτα του διαμερίσματος, καμιά γυναίκα δεν τον περίμενε με λουλουδάτη αγκαλιά και ρόμπα, κανένα παιδί δεν έτρεχε να τον προϋπαντήσει και καμια σπιτική μυρωδιά δεν τρύπωνε στα ρουθούνια του. Μια κουνιστή καρέκλα, ένας ηλικιωμένος γάτος ξαπλωμένος στην φλοκάτη, μια ασπρόμαυρη τηλεόραση, ενα πικάπ και στην κουζίνα, αφημένο πάνω στο μάτι μόνιμα, το τσαγιερό του. Αφού έπινε το τσάι του, βουτούσε λίγο ψωμί με μέλι και πασάλειβε τα μουστάκια του, τραβούσε τις κουρτίνες και αποκοιμιόταν στον καναπέ, φορώντας ακόμα την δερμάτινη μπεζ παντόφλα, στην αριστερή του πατούσα. Είχε να κοιμηθεί δέκα ολόκληρα χρόνια στο δωμάτιό του. Από τότε που η αγαπημένη του σύζυγος είχε χαθεί, δεν του ‘κανε καρδιά να χωθεί κάτω από τα σκεπάσματά τους μόνος του κι έτσι είχε κάνει κατάληψη στο σαλόνι του.

   Τις γιορτινές ημέρες πάντα είχε πιο πολύ δουλειά κι έμενε μέχρι αργά στο μαγαζάκι του. Οι άνθρωποι είτε έφτιαχναν τα πιο παλιά καλά τους παπούτσια για να παρεβρεθούν σε κάποια χριστουγεννιάτικη γιορτή είτε ζητούσαν από τον γεράκο να τους διορθώσει κάτι στα παπούτσια που μόλις είχαν αγοράσει. Την δουλειά δεν την φοβόταν, ούτε είχε διαμαρτυρηθεί ποτέ για το βουνό από σακούλες, που του άφηναν κάθε πρωί, πάνω στον πάγκο του. Πότε πότε σήκωνε το κεφάλι, κοιτούσε ψηλά, χαμογελούσε και συνέχιζε. Άλλες φορές έριχνε κλεφτές ματιές στους πελάτες μπροστά του ή έστηνε αυτί, χωρίς ποτέ να καταλάβει κανείς τι σκεφτόταν γι’ αυτά που άκουγε. Ήταν ένας ήσυχος άνθρωπος, μόνος.

    Ήταν παραμονή Χριστουγέννων. Η ώρα ήταν περασμένη κι ένα ένα τα μαγαζιά κατέβαζαν τα ρολά και έσβηναν τα φώτα. Γελαστές οι πωλήτριες έφευγαν αρωματισμένες αγκαζέ για κάποια οικογενειακή συγκέντρωση. Ευχές στον αέρα ταξίδευαν μαζί με τις πρώτες νιφάδες του χιονιού και κούμπωναν στις καρδιές των ευτυχισμένων ανθρώπων, που ετοιμάζονταν να υποδεχτούν τα Χριστούγεννα. Ο γεράκος άφησε την τελευταία μπότα στο ράφι, πάτησε τον διακόπτη και τράβηξε πίσω του την πόρτα, κλειδώνοντας. Αφού ανασήκωσε το μπλε παλτό του μέχρι τα αυτιά, φτερνίστηκε μια δυο φορές, λόγω της ξαφνικής αλλαγής θερμοκρασίας και κοίταξε ψηλά στον ουρανό μα δεν χαμογέλασε. Μια θλίψη ήρθε και κάθησε στους ώμους του και του έκανε παρέα στον δρόμο, μέχρι να φτάσει στο σπίτι.

   Οι δρόμοι είχαν αδειάσει. Το χιόνι είχε αρχίσει να γίνεται πυκνό. Μέσα από τις αραχνοϋφαντες κουρτίνες, διέκρινε τα οικογενειακά τραπέζια, τα στολισμένα δέντρα και τους ευτυχείς συνανθρώπους του, να αγκαλιάζονται, να φιλιούνται και να χαίρονται. Περπατούσε και σκεφτόταν τα δικά του ευτυχισμένα Χριστούγεννα, όταν όλοι μαζί σαν οικογένεια, έτρωγαν την λαχταριστή γαλοπούλα κι ύστερα αντάλλαζαν τα δώρα τους καθισμένοι δίπλα στο τζάκι. Σκεφτόταν τα δυο του παιδιά, που τώρα έμεναν σε άλλες πόλεις κι είχαν κάνει τις δικές τους οικογένειες. Πόσο του είχαν λείψει, αλήθεια! Ξαφνικά τα μάτια του άρχιζαν να γεμίζουν δάκρυα. Δεν καταλάβε γιατί και πως, μα το βήμα του άρχισε να γίνεται πιο γρήγορο και πιο γρήγορο και ακόμα πιο γρήγορο και ξαφνικά άλλαξε κατεύθυνση. Με βήμα ταχύ βρέθηκε σε ένα μεγάλο πάρκο. Κάθησε στο παγκάκι και με τα δυο του χέρια σκούπιζε τα δάκρυα του, που δεν σταματούσαν να τρέχουν πάνω στα μάγουλά του.

“Είστε καλά, κύριε;”

Ο γεράκος σήκωσε τα μάτια του κι είδε μπροστά του ένα μικρό κορίτσι. Μα εμοιαζε σαν άγγελος, αλήθεια! Για λίγα δευτερόλεπτα νόμιζε ότι ήταν όντως άγγελος. Σε λίγο άρχισε να παρατηρεί πιο προσεκτικά τα σκισμένα παπούτσια του και το μάυρο μπαλωμένο πανωφόρι του και κατάλαβε ότι στην πραγματικότητα ένα μικρό κορίτσι στεκόταν μπροστά του και τρομαγμένο τον ρωτούσε αν είναι καλά.

“Αν κρυώνετε, κύριε, έχω τα σπίρτα μου. Μπορούμε να τα μοιραστούμε. Δεν κρατάει πολύ η φλόγα. Μα εγώ έχω βρει ένα παιγνίδι. Κάθε φορά που ανάβω ένα σπίρτο, βλέπω κάποιον που μου λείπει πολύ. Του μιλάω για όσο αντέχω να κρατήσω αναμμένο το σπίρτο κι ύστερα τον αποχαιρετώ. Έτσι και ζεσταίνομαι και δεν νιώθω μόνη, κύριε!”

Ο γεράκος ξαφνιασμένος από την απροσδόκητη εξέλιξη της βραδιάς, έκανε χώρο δίπλα του, προσκαλώντας την μικρή στο παγωμένο παγκάκι. Έβγαλε από την τσέπη του, τα καβουρδισμένα φυστίκια που είχε αγοράσει από έναν πλανόδιο νωρίτερα και τα πρόσφερε στην καινούργια του φίλη. Πολύ γρήγορα πρόσεξε ότι το μικρό κορίτσι κρύωνε πολύ, για την ακρίβεια έτρεμε από το κρύο. Δεν μπορούσε ούτε να μασήσει τα φυστίκια, που της είχε προσφέρει. Στον απέναντι δρόμο αναβόσβηνε μια πινακίδα. Ήταν μια καφετέρια με δυο τρεις μοναχικούς θαμώνες μέσα. Δεν χρειάστηκε να το σκεφτεί πολύ. Θα μπορούσαν να φάνε κάτι εκεί και να ζεσταθεί το κορίτσι. Έτσι μόλις συνερχόταν, θα μπορούσε να το ρωτήσει για τους γονείς του και να το πάει σπίτι του.

   Παρήγγειλαν ζεστή σοκολάτα κι οι δύο και βάφλα με επιπλέον σιρόπι σοκολάτα. Ο γεράκος βούτηξε τα μουστάκια του αυτή την φορά στην σοκολάτα και σκέφτηκε πως η μία του εγγονή θα πρέπει να ήταν πάνω κάτω στην ηλικία αυτής της μικρής. Το κοριτσάκι είχε πέσει με τα μούτρα στην βάφλα και κάθε τόσο έγλειφε τα δάχτυλά του με ικανοποίηση. Όταν τελικά έφαγε και το τελευταίο ψίχουλο, ξάπλωσε αναπαυτικά πίσω στην καρέκλα κι έσκασε ένα χαμόγελο στον γεράκο.

“Στα μουστάκια σας έχει κολλήσει σοκολάτα, κύριε! Μα είναι τόσο αστείο! Μοιάζετε με καφέ Άι Βασίλη! Ή με ξωτικό, που έπεσε σε σοκολατένιες λάσπες”

Δώστου γέλιο η μικρή και σε λίγο άρχισε να γελάει κι ο γεράκος κι οι δυο τρεις μοναχικοί θαμώνες που ήταν εκεί τους κοιτούσαν κι απορούσαν αλλά δεν τους ένοιαζε, γιατί ήταν Χριστούγεννα, έπιναν ζεστή σοκολάτα, έτρωγαν βάφλα και γελούσαν. Ο γεράκος στην συνέχεια της βραδιάς ρώτησε και ξανά ρώτησε την μικρή για την οικογένεια της αλλά η μικρή επέμενε ότι δεν είχε κανέναν κι ότι ζούσε στους δρόμους πουλώντας σπίρτα. Τότε σκέφτηκε ότι σαν ξημέρωνε θα μπορούσε να βρει ένα ασφαλές μέρος για το κορίτσι. Κάπου που θα μπορούσαν να της δώσουν την φροντίδα που της είχε λείψει.

“Για την ώρα, κύριε, έχουμε την ζεστή σοκολάτα! Αφήστε το αύριο! Άλλωστε αύριο είναι Χριστούγεννα και τα Χριστούγεννα, είναι εξακριβωμένο αυτό που σας λέω, πάντα γίνονται θαύματα!”

Πέρασαν όλο το βράδυ σ’ αυτές τις δυο καρέκλες της καφετέριας με την εικοσιτετράωρη εξυπηρέτηση και την ως εξ ουρανού φιλοξενίας της. Γελούσαν, έλεγαν ιστορίες, εξιστορούσαν την ζωή τους κι έπιναν ζεστή σοκολάτα. Αποκαμωμένος ο γεράκος κάποτε αποκοιμήθηκε στην θέση του και το κοριτσάκι τον σκέπασε με το μπλε παλτό του.

“Κύριε, να σας σερβίρω καφέ; Ξημέρωσε! Ευτυχισμένα Χριστούγεννα!”

Ο γεράκος άνοιξε τα απορημένα μάτια του.

“Το κοριτσάκι που ήταν μαζί μου; Το είδατε;”

Ο σερβιτόρος τον κοίταξε.

“Ποιο κορίτσι κύριε; Δεν θυμάστε τίποτα; Εχθές το βράδυ σας είδα από το μαγαζί, που καθόσασταν απέναντι στο παγκάκι στεναχωρημένος και σας πρότεινα να έρθετε μέσα να ζεσταθείτε και να σας προσφέρω ένα κονιάκ. Σας πήρε ο ύπνος όμως και μάλλον είδατε κάποιο όνειρο. Όνειρο είδατε;”

Ο γεράκος έγνεψε καταφατικά, ευχαρίστησε τον σερβιτόρο για την καλοσύνη του, πήρε το σκουφί του, φόρεσε το μπλε παλτό του κι έφυγε. Στον δρόμο για το σπίτι, σκεφτόταν το όνειρο και δεν μπορούσε να ηρεμήσει. ‘Ηταν τόσο ζωντανό και τόσο όμορφο όνειρο! Μακάρι να ήταν αλήθεια! Έπειτα σκέφτηκε τα μοναχικά του Χριστούγεννα και σαν ο αέρας να έγινε ξαφνικά πιο ψυχρός. Έσφιξε το παλτό πάνω του και συνέχισε να προχωρά. Καθώς πλησίαζε στο σπίτι του όμως μια μεγάλη έκπληξη τον περίμενε. Τα δυο του παιδιά ξεφόρτωναν το αυτοκίνητο. Όταν αντιλήφθηκαν την παρουσία του, σήκωσαν τα χέρια τους, δείχνοντας τα γεμάτα κουτιά και με ένα επιφώνημα χαράς η εγγονή του ήρθε και γατζώθηκε στο πόδι του.

“Ήρθαμε, παππού! Θα κάνουμε όλοι μαζί Χριστούγεννα, δεν είναι τέλειο; Παππού; Μα τι είναι αυτό, που έχεις στα μουστάκια σου; Σοκολάτα; Θέλω κι εγώ! Μ’ αρέσει η σοκολάτα, γιατί έχει θαύμα γεύση!”

Ο γεράκος έκπληκτος άγγιξε τα μουστάκια του με την γλώσσα του και γεύτηκε σοκολάτα. Έπειτα σήκωσε το βλέμμα του στον καθαρό ουρανό και χαμογέλασε. Η σοκολάτα είχε όντως θαύμα γεύση.

 

Τέλος

 

INFO TIPS για τους γονείς:

Η κεντρική ιδέα του παραμυθιού είναι ότι τα Χριστούγεννα είναι αγάπη. Επίσης ότι πρέπει να σκεφτόμαστε πιο πολύ τις ευπαθείς κοινωνικά ομάδες όπως είναι οι παππούδες μας, οι άνθρωποι που δεν έχουν οικογένεια, οι φτωχοί και να κάνουμε κάτι γι’ αυτούς, προσφέροντας ένα κομμάτι από εμάς αυτές τις άγιες ημέρες αλλά και κάθε ημέρα, που θα ακολουθήσει

Εκπαιδευτική ηλικία:

Για μικρούς και μεγάλους.

Παιχνίδια drama για να βοηθήσουμε τα παιδιά να δώσουν τις απαντήσεις στα συγκεκριμένα ερωτήματα:

Καθήστε κοντά στο τζάκι, φτιάξτε ζεστή σοκολάτα και διαβάστε το παραμύθι με το παιδί σας.

 

Καλά Χριστούγεννα παραμυθόπαιδα,

Σοφία Κουκουλά.

 

 

 

 

 

 

4moms team
4moms team
Inspiring Living, Mom's Life in Greece
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES

MORE EDITOR'S ARTICLES

Revival Sankalpa, 30.09.2018 @LifeGallery: Yoga, Workshops, Ecomarket & More
4moms team, 24-09-2018

Revival Sankalpa, 30.09.2018 @LifeGallery: Yoga, Workshops, Ecomarket & More

Διαγωνισμός: Μία τυχερή θα κερδίσει 1 ζευγάρι TOMS από τη συλλογή Disney Princess
4moms team, 23-09-2018

Διαγωνισμός: Μία τυχερή θα κερδίσει 1 ζευγάρι TOMS από τη συλλογή Disney Princess

«Το θυμωμένο αρκουδάκι» της Γλυκερίας Γκρέκου αναφέρεται στη διαχείριση θυμού και την ενσυναίσθηση
4moms team, 23-09-2018

«Το θυμωμένο αρκουδάκι» της Γλυκερίας Γκρέκου αναφέρεται στη διαχείριση θυμού και την ενσυναίσθηση

Η Jane Fonda μιλά πρώτη φορά για την αυτοκτονία της μητέρας της
4moms team, 22-09-2018

Η Jane Fonda μιλά πρώτη φορά για την αυτοκτονία της μητέρας της

Vegan & Raw Cooking Workshop – Revival Sankalpa, 30.09.2018 @LifeGallery
4moms team, 22-09-2018

Vegan & Raw Cooking Workshop – Revival Sankalpa, 30.09.2018 @LifeGallery

Δωρεάν προβολή της ταινίας «Οι ήρωες του δάσους», απόψε στο ΚΠΙΣΝ
4moms team, 22-09-2018

Δωρεάν προβολή της ταινίας «Οι ήρωες του δάσους», απόψε στο ΚΠΙΣΝ

Κύκλος γυναικών με την Άννα Ντιμιτρίεβιτς & Κωνσταντίνα Σουλαντίκα
4moms team, 21-09-2018

Κύκλος γυναικών με την Άννα Ντιμιτρίεβιτς & Κωνσταντίνα Σουλαντίκα

Πότε γίνεται η μετάβαση από το μπιμπερό στο κουπάκι
4moms team, 21-09-2018

Πότε γίνεται η μετάβαση από το μπιμπερό στο κουπάκι

Opening the Yoga Toolbox: Μαριάννα Θυμιάκη και Αντώνης Χαραλάμπους «κλείνουν» με τον καλύτερο τρόπο τo Revival Sankalpa
4moms team, 21-09-2018

Opening the Yoga Toolbox: Μαριάννα Θυμιάκη και Αντώνης Χαραλάμπους «κλείνουν» με τον καλύτερο τρόπο τo Revival Sankalpa