Τώρα αλήθεια, χρειάζεται να το αναλύσω; Κάθε χρόνο χαρίζονται δεκάδες ζώα που τα μισά από αυτά δεν ξεπερνούν τα λίγα χρόνια ζωής. Η εμπορία ζώων είναι από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες που οι σκοτεινές πλευρές της κρύβονται πίσω από χαρούμενα πρόσωπα και γλυκά μουσουδάκια.

Μη σε ξεγελά όμως αυτό, καθώς υπάρχουν δεκάδες video στο διαδίκτυο και μαρτυρίες για τις πραγματικές συνθήκες αναπαραγωγής των ζώων συντροφιάς. Καλύτερα όμως να αφήσουμε στην άκρη, για χάρη του άρθρου αυτού, τις συνθήκες και ας πάμε στο αποτέλεσμα.

Δεκάδες σκυλάκια, γατάκια και κουνελάκια χαρίζονται την περίοδο αυτή σε παιδιά και οικογένειες. Τα παιδιά, ειδικά αν είναι μικρά, δεν ξέρουν να φροντίσουν ένα ζώο συντροφιάς ώστε να του χαρίσουν μία καλή ποιότητα ζωής. Συμφωνώ πως τα παιδιά εξοικειώνονται και μαθαίνουν να είναι υπεύθυνα έχοντας ένα κατοικίδιο, οπότε το θέμα μου είναι οι γονείς καθώς εκείνοι συνήθως καταλήγουν να τα φροντίζουν. Πολλοί μπορεί να μη θέλουν ένα κατοικίδιο που τους χαρίζεται χωρίς να ερωτηθούν, με αποτέλεσμα να το αφήνουν στο δρόμο μόλις αυτό μεγαλώσει λίγο. Όπως άλλωστε, όλα τα ζωντανά πλάσματα της γης, μεγαλώνει. Πολλοί λοιπόν δε θέλουν την ευθύνη ενός ενήλικου ζώου, παρά μόνο τη φροντίδα και τη γλυκύτητα ενός κουταβιού ή μικρού γατιού/κουνελιού/κλπ. Τώρα, το πως πιστεύουν ότι μπορούν να φροντίζουν κάτι για χρόνια χωρίς να μεγαλώσει, δεν το κατανόησα ποτέ. Δε νομίζω όμως, ότι υπάρχει και λογική εξήγηση, οπότε δεν προσπαθώ και ιδιαίτερα. Φανταστείτε όμως τι παράδειγμα δίνει αυτό στα παιδιά που σε λίγα χρόνια θα γίνουν και αυτά με τη σειρά τους ενήλικες.

Tα κατοικίδια οσο χαριτωμένα είναι σε μικρή ηλικία, άλλο τόσο χαριτωμένα και όμορφα είναι όταν ζουν μία υγιή ζωή σε ένα σπίτι που τα αγαπάνε. Ίσως και περισσότερο, καθώς έχουν εναρμονιστεί με το περιβάλλον και έχουν μάθει τις συνήθειες της οικογένειας.

Το πρώτο εξάμηνο του νέου έτους, νέα σκυλάκια ή γατάκια βγαίνουν στους δρόμους, ενώ πολλά είδη δεν καταφέρνουν να ζήσουν παραπάνω από ένα με δύο χρόνια καθώς οι ιδιοκτήτες τους δεν έχουν ενημερωθεί σωστά για την φροντίδα τους (στείρωση, τροφή, εμβόλια κλπ). Ιδανικά, θα έπρεπε ο καθένας που επιλέγει να βάλει στο σπίτι του ένα ζωάκι να είναι προετοιμασμένος και ενημερωμένος. Προετοιμασμένος για τις αρρώστιες, τις δυσκολίες, αλλά και τις χαρές που θα του χαρίσει ένα χαρούμενο ζωάκι και ενημερωμένος γύρω από την συμπεριφορά, τον χαρακτήρα και τη φροντίδα του. Άλλωστε αυτό μας κάνει υπεύθυνους ιδιοκτήτες. Όλοι θα κάνουμε λάθη, αλλά το θέμα είναι να αντιμετωπίζουμε τα κατοικίδια ως μέλη του σπιτικού μας. Άλλωστε, είναι εκεί 24ωρες το 24ωρο, αλληλεπιδρούν μαζί μας και έχουν το δικό τους χαρακτήρα. Πως λοιπόν μπορούν ακόμη να τα αντιμετωπίζουν ως απλά “κάτι που υπάρχει στο σπίτι”.

Ας εξηγήσουμε λοιπόν φέτος στα παιδιά μας τη σημασία του να φροντίζουν μία ζωή, να της φέρονται τρυφερά και να την αγαπούν.

Ας σώσουμε φέτος ένα ζωάκι αδέσποτο που “άνθρωποι” πέταξαν στο δρόμο και ας του χαρίσουμε το σπιτικό που του αξίζει.

Ας αφήσουμε στην άκρη τα πετ σοπ που εμπορεύονται ζώα και ας δούμε τις δεκάδες αγγελίες που κατακλύζουν καθημερινά το ίντερνετ με ζωάκια που έχουν ανάγκη από ένα τρυφερό σπίτι.

Ας μην χαρίσουμε κατοικίδιο φέτος σε πολύ μικρά παιδιά που δε μπορούν να το φροντίσουν. Ας πάρουμε κάτι λούτρινο και όταν μεγαλώσουν λίγο ακόμη και νιώσουμε και εμείς έτοιμοι για ένα νέο μέλος, τότε ας υιοθετήσουμε ένα.

 

 

Τατιάνα Τζινιώλη
Τατιάνα Τζινιώλη
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES