Η γεύση των Χριστουγέννων

Μαγειρευουμε

Οι αισθήσεις έχουν μνήμη. Κάθε φορά που μια γεύση αγγίζει τον ουρανίσκο μας, θύμησες “ταξιδεύουν” στο σώμα μας μέσω των νευρικών απολήξεων. Μαζί με τη γεύση έρχεται να κάνει τη δική της δουλειά και η όσφρηση. Κάπως έτσι οι θύμησες του χθες γεννούν συναίσθημα στο τώρα. Μας θυμίζουν στιγμές και ανθρώπους.

Οι αναμνήσεις των Χριστουγέννων είναι γεμάτες εικόνες, γεύσεις, μυρωδιές για αυτό και κάθε χρόνο στο σπίτι έχω τη δική μου ιεροτελεστία. Αυτή που θα φτιάξει αναμνήσεις στα παιδιά μου και τους φίλους μας.

Το σκηνικό: Παραμονή Χριστουγέννων μεσημέρι γύρω από ένα τραπέζι

Συγγενείς και αγαπημένοι φίλοι μαζεμένοι γύρω από το τραπέζι που στήνω από το πρωϊ. Το γκυ, τα φρέσκα λουλούδια, τα φωτάκια του δέντρου, τα στολίδια, οι χριστουγεννιάτικες πινελιές μαζί με μια ευχή ξεχωριστή για τον καθένα σε κάθε πιάτο φτιάχνουν την ατμόσφαιρα. Τα δώρα κάτω από το δέντρο γίνονται το επίκεντρο των ανυπόμονων παιδιών..

Στο background ακούγονται μουσικές σε τζαζ και μπλουζ ρυθμούς. Στο προσκήνιο ακούγονται οι φωνές των παιδιών και τα χαχανητά των μεγάλων.

Μυρωδιές παντού… οι μυρωδιές από την κουζίνα μπλέκονται γλυκά με την μυρωδιά από τα αναμένα κεριά.

Το τραπέζι είναι έτοιμο… Κάποτε το ετοίμαζε η κιμπάρισσα θεία από τη Θεσσαλονικη. Τώρα πια το ετοιμάζω εγώ… με λιγότερη δεξιοτεχνία και χρόνο αλλά με την ίδια όρεξη για να μοιραστώ με τους αγαπημένους μου γευστικά χριστουγεννιάτικα ταξίδια και όμορφες στιγμές . Από το τραπέζι της θείας δεν έλειπε ποτέ η μπουγάτσα με τυρί και η μπουγάτσα με κρέμα… Τώρα θα αναρωτιέστε για το δικό μου τραπέζι. Οι παραδόσεις είναι για να τηρούνται… Πλάϊ στην γαλοπούλα που σιγοψηνόταν όλο το βράδυ στέκει περήφανη μπουγάτσα με τυρί… όχι από τα χεράκια μου γιατί δεν είμαι τόσο χρυσοχέρα αλλά χειροποίητη και εξίσου γευστική με αυτήν της θείας. Οι απέλπιδες προσπάθειες να ανοίξω φύλλο με οδήγησαν στην αναζήτηση λύσεων που θα με έβγαζαν ασπροπρόσωπη και δεν θα απογοητευαν τη θεία! Και μια μέρα, μετά από πολλές απόπειρες αλλά και δοκιμές, εύρηκα! Να είναι καλά οι ειδικοί στη ζύμη Baker Master που βρήκα στα ράφια του Σκλαβενίτη.

 

Και μετά το φαγητό πλέον βγάζω περήφανη και τη μπουγάτσα Baker Master με κρέμα. Χειροποίητο τραγανό φύλλο, κρεμώδης υφή, μοσχομυριστή κανέλα και οι αναμνήσεις επανέρχονται… τα οικογενειακά γεύματα και τα Κυριακάτικα πρωϊνά τότε που ήμουν παιδί.

Κάπως έτσι ανασύρω αναμνήσεις και φτιάχνω αναμνήσεις… εντάξει με μια μικρή ζαβολιά. Οι μπουγάτσες δεν είναι δικές μου, αλλά της Baker Master. Αλλά αυτό είναι το μυστικό μου. Και αφού δεν το καταλαβαίνει ούτε η θεία μπορώ να κομπάζω πως φτιάχνω τη δεύτερη καλύτερη μπουγάτσα με τυρί και κρέμα μετά τη χρυσοχέρα θεία!

 

Αμαλία Κυπαρίσση
Αμαλία Κυπαρίσση
Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES

MORE EDITOR'S ARTICLES

Λευκή εβδομάδα και σχολική ανάπαυλα; Κύριε ξενοδόχε μου…

Λευκή εβδομάδα και σχολική ανάπαυλα; Κύριε ξενοδόχε μου…

Step Up & Speak Up. Η ώρα είναι τώρα. Οι γυναίκες διεκδικούν

Step Up & Speak Up. Η ώρα είναι τώρα. Οι γυναίκες διεκδικούν

Τα πράγματα πάνε καλά & θα είναι μια καλή χρονιά!

Τα πράγματα πάνε καλά & θα είναι μια καλή χρονιά!

Αυτή τη χρονιά ας ζήσουμε στη φωτεινή πλευρά της ζωής

Αυτή τη χρονιά ας ζήσουμε στη φωτεινή πλευρά της ζωής

Όπου υπάρχει αγάπη, υπάρχουν πάντα θαύματα

Όπου υπάρχει αγάπη, υπάρχουν πάντα θαύματα

All I want for Christmas is…

All I want for Christmas is…

Όλα όσα μπορώ να κάνω στα 40 και δεν “τολμούσα” πριν

Όλα όσα μπορώ να κάνω στα 40 και δεν “τολμούσα” πριν

Όταν μια ελληνίδα 16χρονη ασχολείται στον ελεύθερο χρόνο της με τα παιδιά των προσφύγων

Όταν μια ελληνίδα 16χρονη ασχολείται στον ελεύθερο χρόνο της με τα παιδιά των προσφύγων

Ευτυχισμένο σπίτι αυτό που βρίσκονται ενωμένα η κούνια του παιδιού και η πολυθρόνα της γιαγιάς

Ευτυχισμένο σπίτι αυτό που βρίσκονται ενωμένα η κούνια του παιδιού και η πολυθρόνα της γιαγιάς