Η γεύση των Χριστουγέννων

Μαγειρευουμε

Οι αισθήσεις έχουν μνήμη. Κάθε φορά που μια γεύση αγγίζει τον ουρανίσκο μας, θύμησες “ταξιδεύουν” στο σώμα μας μέσω των νευρικών απολήξεων. Μαζί με τη γεύση έρχεται να κάνει τη δική της δουλειά και η όσφρηση. Κάπως έτσι οι θύμησες του χθες γεννούν συναίσθημα στο τώρα. Μας θυμίζουν στιγμές και ανθρώπους.

Οι αναμνήσεις των Χριστουγέννων είναι γεμάτες εικόνες, γεύσεις, μυρωδιές για αυτό και κάθε χρόνο στο σπίτι έχω τη δική μου ιεροτελεστία. Αυτή που θα φτιάξει αναμνήσεις στα παιδιά μου και τους φίλους μας.

Το σκηνικό: Παραμονή Χριστουγέννων μεσημέρι γύρω από ένα τραπέζι

Συγγενείς και αγαπημένοι φίλοι μαζεμένοι γύρω από το τραπέζι που στήνω από το πρωϊ. Το γκυ, τα φρέσκα λουλούδια, τα φωτάκια του δέντρου, τα στολίδια, οι χριστουγεννιάτικες πινελιές μαζί με μια ευχή ξεχωριστή για τον καθένα σε κάθε πιάτο φτιάχνουν την ατμόσφαιρα. Τα δώρα κάτω από το δέντρο γίνονται το επίκεντρο των ανυπόμονων παιδιών..

Στο background ακούγονται μουσικές σε τζαζ και μπλουζ ρυθμούς. Στο προσκήνιο ακούγονται οι φωνές των παιδιών και τα χαχανητά των μεγάλων.

Μυρωδιές παντού… οι μυρωδιές από την κουζίνα μπλέκονται γλυκά με την μυρωδιά από τα αναμένα κεριά.

Το τραπέζι είναι έτοιμο… Κάποτε το ετοίμαζε η κιμπάρισσα θεία από τη Θεσσαλονικη. Τώρα πια το ετοιμάζω εγώ… με λιγότερη δεξιοτεχνία και χρόνο αλλά με την ίδια όρεξη για να μοιραστώ με τους αγαπημένους μου γευστικά χριστουγεννιάτικα ταξίδια και όμορφες στιγμές . Από το τραπέζι της θείας δεν έλειπε ποτέ η μπουγάτσα με τυρί και η μπουγάτσα με κρέμα… Τώρα θα αναρωτιέστε για το δικό μου τραπέζι. Οι παραδόσεις είναι για να τηρούνται… Πλάϊ στην γαλοπούλα που σιγοψηνόταν όλο το βράδυ στέκει περήφανη μπουγάτσα με τυρί… όχι από τα χεράκια μου γιατί δεν είμαι τόσο χρυσοχέρα αλλά χειροποίητη και εξίσου γευστική με αυτήν της θείας. Οι απέλπιδες προσπάθειες να ανοίξω φύλλο με οδήγησαν στην αναζήτηση λύσεων που θα με έβγαζαν ασπροπρόσωπη και δεν θα απογοητευαν τη θεία! Και μια μέρα, μετά από πολλές απόπειρες αλλά και δοκιμές, εύρηκα! Να είναι καλά οι ειδικοί στη ζύμη Baker Master που βρήκα στα ράφια του Σκλαβενίτη.

 

Και μετά το φαγητό πλέον βγάζω περήφανη και τη μπουγάτσα Baker Master με κρέμα. Χειροποίητο τραγανό φύλλο, κρεμώδης υφή, μοσχομυριστή κανέλα και οι αναμνήσεις επανέρχονται… τα οικογενειακά γεύματα και τα Κυριακάτικα πρωϊνά τότε που ήμουν παιδί.

Κάπως έτσι ανασύρω αναμνήσεις και φτιάχνω αναμνήσεις… εντάξει με μια μικρή ζαβολιά. Οι μπουγάτσες δεν είναι δικές μου, αλλά της Baker Master. Αλλά αυτό είναι το μυστικό μου. Και αφού δεν το καταλαβαίνει ούτε η θεία μπορώ να κομπάζω πως φτιάχνω τη δεύτερη καλύτερη μπουγάτσα με τυρί και κρέμα μετά τη χρυσοχέρα θεία!

 

Αμαλία Κυπαρίσση
Αμαλία Κυπαρίσση
Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES

MORE EDITOR'S ARTICLES

Το τηλεοπτικό bullying του Δημήτρη Σκούλου

Το τηλεοπτικό bullying του Δημήτρη Σκούλου

Πως βίωσα το ταξίδι αλληλεγγύης της ActionAid στο Μαλάουι: εικόνες, συναισθήματα & απολογισμός

Πως βίωσα το ταξίδι αλληλεγγύης της ActionAid στο Μαλάουι: εικόνες, συναισθήματα & απολογισμός

H σιωπή βλάπτει σοβαρά την υγεία. Ο θύτης και το θύμα του bullying

H σιωπή βλάπτει σοβαρά την υγεία. Ο θύτης και το θύμα του bullying

Ταξιδεύοντας με μια μπάλα. Το μουντιάλ άρχισε και μαζί ξεκίνησε και το δικό μας παιχνίδι

Ταξιδεύοντας με μια μπάλα. Το μουντιάλ άρχισε και μαζί ξεκίνησε και το δικό μας παιχνίδι

Η γη είναι το σπίτι μας: Αλλάζουμε συνήθειες μαθαίνοντας να ανακυκλώνουμε σωστά!

Η γη είναι το σπίτι μας: Αλλάζουμε συνήθειες μαθαίνοντας να ανακυκλώνουμε σωστά!

Εάν θέλεις να κάνεις restart υπάρχει ένα δίκτυο γυναικών που έχει τις λύσεις  #staystrong #stayconnected

Εάν θέλεις να κάνεις restart υπάρχει ένα δίκτυο γυναικών που έχει τις λύσεις #staystrong #stayconnected

Τα παιδιά δεν είναι ασπίδες

Τα παιδιά δεν είναι ασπίδες

Γερνάω μαμά

Γερνάω μαμά

Πόσο κρατάει η γυναικεία φιλία;

Πόσο κρατάει η γυναικεία φιλία;