«Όλος ο χρόνος που δεν αντιλαμβάνεται ο άνθρωπος
με την καρδιά του, πάει χαμένος.
Όλος ο χρόνος που ο άνθρωπος
ξοδεύει σε πράγματα που δεν αγαπά,
πάει χαμένος»

Πριν μιλήσουμε για το έργο αυτό καθαυτό, ας ξεκινήσουμε από τη στιγμή, εκείνη την …μαγική στιγμή που φτάνει κανείς στην κεντρική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Κατηφορίζοντας από Ομόνοια προς Αγ. Κωνσταντίνου και να μην θέλεις να το προσέξεις, το βλέμμα σου μαγνητίζεται από το κτίριο όπου στεγάζεται το Εθνικό.

Ένα κτίριο που σχεδίασε ο αρχιτέκτονας Ερνέστος Τσίλλερ (σχεδίασε πολλά γνωστά και επιβλητικά κτίρια της Αθήνας κατά τον 19ο και 20ό αιώνα) και είναι ένα από τα πιο όμορφα νεοκλασικά της πόλης.

Τώρα θα πείτε για θέατρο θα μιλήσουμε ή για αρχιτεκτονική;

Μα η άφιξη στο εθνικό, από το κτίριο και μόνο, προδιαθέτει τον θεατή και μάλιστα τον μικρό, για κάτι… μοναδικό που πρόκειται να ακολουθήσει. Και η πρώτη «σκηνή» ξεκινά μόλις μπεις στην αίθουσα όπου η οροφή, γεμάτη ξυλόγλυπτα διακοσμητικά που περιστοιχίζουν τον εντυπωσιακό πολυέλαιο και τα ντυμένα με κόκκινο βελούδο καθίσματα, σε κάνουν να νιώθεις πως βρίσκεσαι σε άλλη εποχή.

Η δε βελούδινη κατακόκκινη κουρτίνα της αυλαίας, ορίζει πως στον χώρο αυτό, πρωταγωνιστεί το ίδιο το θέατρο.

Και ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για το ίδιο το έργο. Τη Μόμο. Αυτή τη σπουδαία ηρωίδα του Μ. Έντε, πάνω στο ομότιτλο βιβλίο του οποίου βασίστηκε η παράσταση. Ένα βιβλίο που θεωρείται πλέον ένα από τα κλασικά της παγκόσμιας παιδικής λογοτεχνίας, που πραγματεύεται τον ανθρώπινο χρόνο και τη διαχείριση αυτού στην αστική καθημερινότητα μας.

Σ’ ένα εγκαταλελειμμένο θέατρο, στις νότιες φτωχογειτονιές μιας μεγάλης πόλης, εμφανίστηκε ξαφνικά ένα παράξενο παιδί, η Μόμο. Ένα παιδί που δεν ήξερε πολλά. Δεν ήξερε να πει από πού είχε έρθει, πόσο χρονών ήταν, ποιοι ήταν οι γονείς της. Ήξερε όμως κάτι πολύ σημαντικό και σπάνιο: ν’ ακούει.

Αν έχεις διαβάσει ένα βιβλίο, ειδικά αν το έχεις λατρέψει, πριν το δεις στη μεγάλη οθόνη ή σε θεατρική σκηνή, έχεις την αγωνία μήπως και σου το …χαλάσει! Το μικρό Εθνικό όχι μόνο δεν το χαλάει, αλλά σε κάνει να το αγαπήσεις ξανά. Και αν δεν το έχεις διαβάσει, σε κάνει να θέλεις να ανακαλύψεις κι άλλο από το… παραμύθι, στις σελίδες του.

Το βιβλίο απευθύνεται σε μεγαλύτερα παιδιά-αναγνώστες αλλά η παράσταση έχει πολύ χιούμορ, υπέροχη αισθητική, σασπένς, χορό και είναι κατάλληλη και για μικρούς θεατές, σχολικής ηλικίας.
Είναι από αυτά τα έργα που έχουν κάτι να …ψιθυρίσουν στο αυτί του πιο μικρού αλλά και του πιο μεγάλου θεατή.

Κάτι μένει στα σίγουρα. Είτε αυτό αφορά μια λέξη, μια φράση που θα σε αγγίξει, είτε μια εικόνα, μια μελωδία, ένα στίχο.

«Περπάτα αργά, να φτάσεις γρήγορα,
Περπάτα αργά, να φτάσεις γρήγορα,
Κι αµέσως θα περάσεις του χρόνου τα σύνορα»

Η ορχήστρα, (με μουσικούς ντυμένους με κουστούμια του έργου) που βρίσκεται μπροστά και λίγο χαμηλότερα από τη σκηνή, επενδύει ζωντανά την παράσταση κάτι που ενώ δεν …φαίνεται, ξεχωρίζει.

Τα κουστούμια και τα σκηνικά ονειρικά. Μία απλή κατασκευή ορίζει τα.. χαλάσματα του αρχαίου αμφιθεάτρου όπου κατοικεί η Μόμο και με τη χρήση οπτικών εφέ μεταμορφώνεται σε διαδρομές, τόπους, χώρους.

Μια ομάδα νέων και ταλαντούχων ηθοποιών αποδίδουν με εξαιρετικές ερμηνείες τους ρόλους τους. Υπέροχοι όλοι τους και τις στιγμές που εναλλάσσονται στο ρόλο του αφηγητή.

Η παράσταση της Μόμο, είναι μια αλληγορική, διαχρονική, παραμυθένια ιστορία. Κινείται ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό αδιάκοπα για να …φωτίσει τον τρόπο με τον οποίο διαχειριζόμαστε τον χρόνο μας.
Αυτόν που μετράμε με το ρολόι αλλά και με τους χτύπους της καρδιάς μας.

Σημ. Μην παραλείψετε να προμηθευτείτε το πρόγραμμα της παράστασης, με πληροφορίες, δραστηριότητες, παιχνίδια γύρω από τον χρόνο, την αγάπη, τη φιλία. Στο τέλος, μια κατασκευή για χελώνα-οριγκάμι, μιας και που η χελώνα (Κασσιόπεια το όνομα της) παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην πλοκή της ιστορίας.

Αν θέλετε, δείτε ένα βιντεάκι για το πώς να φτιάξετε μια χελώνα οριγκάμι, και φτιάξτε το με τα παιδιά πριν δείτε το έργο, πριν γνωρίσετε την …Κασσιόπεια.

 

«Μόμο: Μαστρο-Ώρα, πες μου, τι είναι ο χρόνος;

Μαστρο-Ώρας: Ένα είδος μουσικής, που αντηχεί πάντοτε,
από πολύ μακριά, μπορείς όμως να την ακούσεις βαθιά μέσα σου».

Δείτε εδώ το βίντεο-τρέιλερ για την Μόμο του Μικρού Εθνικού

https://www.youtube.com/watch?v=tJ91ICIieHw

Δείτε στην ιστοσελίδα του Εθνικού Θεάτρου περισσότερες πληροφορίες για τους συντελεστές της παράστασης, πλούσιο φωτογραφικό υλικό και εισιτήρια.
https://www.n-t.gr/el/events/Momo

Διαβάστε περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο Μόμο, Μ. Έντε, Εκδ. Ψυχογιός:

http://www.biblionet.gr/book/12377/Ende,_Michael,_1929-1995/%CE%97_%CE%9C%CF%8C%CE%BC%CE%BF

Παναγιωτα Στρίκου
Παναγιωτα Στρίκου
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES

MORE EDITOR'S ARTICLES